Calexico — Nom De Plume songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nom De Plume" van Calexico.
Songteksten
Le corbeau s’approche
Atterit sur l'épaule de celui qui écrit
Reviens lui picorer le cou
Les veines sortent des chairs
Le sang se répand sur la page
Il crie ses dernières lignes
Et s’endort
Novembre et son manteau d’hiver
Revers sombres
Chemise blanche comme la neige
Manchettes noires
Plane sur la ville
S’agrippe aux murs, détruit les rues
Les lances de cornes acérées
Plongent dans les yeux et les coeurs des courtiers
Les enfants s’enfuient dans les rues des quartiers
Les voitures quittent la route, avalées par la mer
Les périls de l’hiver
Les photographes, les barillets ouverts
La poudre à canon et les éclairs aveuglants
Étouffés par les fumées
Les cendres des usines
Livres de comptes déchirés
Semés comme des miettes pour les sortir
Des tunnels, loin des murs de la vieille ville
Avant d'être enfouis sous l’ordure nouvelle
Le corbeau se fatigue
Les corbeaux se multiplient
Le ciel noircit à chaque nouveau cadavre
Les champs s’enflamment
L’hystérie les chasse des villes vers les cavernes
Et les collines assombries
Vers les hauts plateaux
Vers les hauts plateaux
Vers les hauts refuges
Vers les hauts refuges
Vers les hautes plaines
Vers les hautes plaines
Vers les collines
Vers les collines
Vers les hautes terres
Vers les hautes terres
Songtekstvertaling
De kraai nadert
Landt op de schouder van degene die schrijft
Kom terug en pik zijn nek.
Aderen komen uit het vlees
Bloed verspreidt zich op de pagina
Hij schreeuwt zijn laatste tekst.
En valt in slaap
November en zijn winterjas
Donkere revers
Sneeuwwitje shirt
Zwarte manchetten
Zweven over de stad
Houdt zich vast aan muren, vernietigt straten
De speren van scherpe hoorns
Duik in de ogen en harten van makelaars
Kinderen vluchten naar de straten van buurten
Auto ' s Verlaten de weg, opgeslokt door de zee
De gevaren van de winter
Fotografen, open vaten
Buskruit en verblindende bliksem
Gesmoord door rook
As van fabrieken
Gescheurde boeken van rekeningen
Gezaaid als kruimels om ze eruit te krijgen.
Tunnels, weg van de muren van de Oude Stad
Voordat hij begraven werd onder het nieuwe afval.
De kraai wordt moe.
Kraaien vermenigvuldigen
De hemel wordt zwart met elk nieuw lijk.
De velden ontsteken
Hysterie drijft ze van steden naar grotten.
En de bergen in de duisternis.
Naar de hooglanden
Naar de hooglanden
Naar de hoge schuilplaatsen
Naar de hoge schuilplaatsen
Naar de hoge vlakten
Naar de hoge vlakten
Naar de heuvels
Naar de heuvels
Naar de hooglanden
Naar de hooglanden