Caedmon's Call — The Roses songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Roses" van Caedmon's Call.
Songteksten
High above the Valley of Quito
An old man and his bride grow roses
Red and yellow, white and golden
And to him they are precious as children
Their daughter, she moved to America
One more brick in the tower of Babel
She has a son they’ve never seen at all
And they’re praying they raised her well
On the mountain high
They will live and die
As time just slips away
And the children grow
In the God they know
As time just slips away
A man, his bride, his children, and his roses
Planted in faith and watered in tears
Honey, that’s all they have, and they’re happier here
Than any of my friends back home
They’ve met Jesus and they really know Him
On the mountain high
They will live and die
As time just slips away
And the children grow
In the God they know
As time just slips away
Now I’m back at home, all alone, and trying to find my thoughts
About that old man, so inspiring, but the TV’s always on And the phone, it won’t stop ringing, and these bills, they keep on screaming
To pay for all the things that we have never really needed
And I wonder what he’s doing right now
Maybe walking through his simple field and thinking about how
God has blessed him so A man, his bride, his children, and his roses
On the mountain high
They will live and die
As time just slips away
And the children grow
In the God they know
As time just slips away
Songtekstvertaling
Hoog boven de Vallei van Quito
Een oude man en zijn bruid groeien rozen
Rood en geel, wit en goud
En voor hem zijn ze kostbaar als kinderen.
Hun dochter verhuisde naar Amerika.
Nog een steen in de toren van Babel
Ze heeft een zoon die ze nog nooit gezien hebben.
En ze bidden dat ze haar goed opgevoed hebben.
Op de berg
Ze zullen leven en sterven.
Als de tijd wegglijdt
En de kinderen groeien
In de God die ze kennen
Als de tijd wegglijdt
Een man, zijn bruid, zijn kinderen en zijn rozen
In geloof geplant en in tranen besproeid
Schat, dat is alles wat ze hebben, en ze zijn hier gelukkiger.
Dan mijn vrienden thuis.
Ze hebben Jezus ontmoet en ze kennen hem echt.
Op de berg
Ze zullen leven en sterven.
Als de tijd wegglijdt
En de kinderen groeien
In de God die ze kennen
Als de tijd wegglijdt
Nu ben ik terug thuis, helemaal alleen, en probeer mijn gedachten te vinden
Over die oude man, zo inspirerend, maar de TV staat altijd aan en de telefoon, het stopt niet met rinkelen, en deze rekeningen, ze blijven schreeuwen
Om te betalen voor alle dingen die we nooit echt nodig hebben gehad.
En ik vraag me af wat hij nu aan het doen is.
Misschien door zijn simpele veld lopen en nadenken over hoe
God heeft hem zo gezegend een man, zijn bruid, zijn kinderen, en zijn rozen
Op de berg
Ze zullen leven en sterven.
Als de tijd wegglijdt
En de kinderen groeien
In de God die ze kennen
Als de tijd wegglijdt