Бутырка — Дожди омывают кресты songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дожди омывают кресты" van Бутырка.
Songteksten
Не праздник и не чьи-то именины
Собрали нас сегодня за столом
Вот год ещё прошел у нас родные
За Саню оренбургского нальем.
Молитвы мама за сыночка тихо скажет
За брат брат вновь душу изольет
А нам друзья так друга не хватает
Но если помним, значит он живет
Но если помним, значит он живет
Дожди омывают кресты
Не прячем здесь слезы и мы
С годами лишь память сильней
А в жизни все больше потерь
Дожди омывают кресты
Слезами с небес льют они
А в нашей душе лишь тоска
Когда покидают друзья
А оренбургские платки все так же в моде
Все так же тянется к людскому молодежь
Земной наш путь не бесконечная дорога
Но если помним, значит мы живем
Дожди омывают кресты
Не прячем здесь слезы и мы
С годами лишь память сильней
А в жизни все больше потерь
И надрывается душа и струны плачут
Вновь за ушедших льется звон колоколов
А наша память снова возвращает
Кто близок был, сейчас так далеко
Дожди омывают кресты
Не прячем здесь слезы и мы
С годами лишь память сильней
А в жизни все больше потерь
Дожди омывают кресты
Слезами с небес льют они
А в нашей душе лишь тоска
Когда покидают друзья
Songtekstvertaling
Geen feestdag of naamdag.
Ik heb ons vandaag aan tafel verzameld.
Hier is het jaar nog steeds voorbij
Voor Sanya Orenburg pour.
Gebeden moeder voor haar zoon zal stil zeggen
Want broeder weer zal de ziel uitstorten
En we zijn vrienden dus vriend is niet genoeg
Maar als we het ons herinneren, betekent het dat hij leeft.
Maar als we het ons herinneren, betekent het dat hij leeft.
Regen wast de kruisen
We verbergen onze tranen hier ook niet.
Door de jaren heen is alleen het geheugen sterker
En in het leven, meer en meer verliezen
Regen wast de kruisen
Ze gieten tranen uit de hemel.
En in onze ziel alleen verlangen
Wanneer vrienden vertrekken
En Orenburg shawls zijn nog steeds in de mode
Jongeren worden nog steeds aangetrokken tot de menselijke wereld
Ons aardse pad is geen eindeloze weg
Maar als we het ons herinneren, dan leven we
Regen wast de kruisen
We verbergen onze tranen hier ook niet.
Door de jaren heen is alleen het geheugen sterker
En in het leven, meer en meer verliezen
En de ziel breekt en de snaren huilen
Opnieuw luiden de klokken voor de overledenen
En ons geheugen keert terug.
Wie was er dichtbij, nu zo ver weg
Regen wast de kruisen
We verbergen onze tranen hier ook niet.
Door de jaren heen is alleen het geheugen sterker
En in het leven, meer en meer verliezen
Regen wast de kruisen
Ze gieten tranen uit de hemel.
En in onze ziel alleen verlangen
Wanneer vrienden vertrekken