Burzum — Kaimadalthas Nedstigning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Kaimadalthas Nedstigning" van Burzum.
Songteksten
Eikeåndlik; tryllestaven.
Trollmann med nøkkel og maske,
naken og hvit, ned i graven,
kun kledd i vår verdens aske.
Langs vegger; lange, spisse spyd.
På benkene brynjer av stål.
Han lister seg inn uten lyd,
på bakken ser aske fra bål.
Jeg reiser til mørkets dyp der alt er dødt.
Inn i haugens mørke rike,
der sitter de stille døde.
Må ikke for frykten vike,
men reise til verdens øde.
Taket tekket med store skjold,
hjelmer, belter, kniver og sverd;
over steinhallens brune mold
en skapning, en kvinnes gjenferd!
Jeg reiser til mørkets dyp der alt er dødt.
Seidmannens ham i treet ute,
henger, sitt hode den luter.
Kuen blør, hører den tute,
seidmann løser sine knuter.
Seidmannen henter de gaver
som de bleke døde gir ham,
fra gamle, mørke steingraver
han finner det vakreste fram.
Jeg reiser til Kelio.
Jeg reiser til mørkets dyp der alt er dødt.
Belte og brynje, kaker og klær,
hjelmer og himmelske våpen,
runer og vers, tørkede bær,
døren til graven er åpen!
Fra alver, våpnene smidde,
til lyse gjenfødte døde,
dem som mot ulvene stridde
i verden som nu er øde.
Jeg reiser til Kelio.
Jeg reiser til mørkets dyp der alt er dødt.
Songtekstvertaling
Eikeandlik; toverstaf.
Tovenaar met sleutel en masker,
naakt en wit, in het graf,
alleen gekleed in de as van onze wereld.
Langs muren, lange speren.
Op de banken wenkbrauwen van staal.
Hij noemt zichzelf zonder geluid.,
op de grond ligt as van vuur.
Ik reis naar de diepten van de duisternis waar alles dood is.
In het donkere rijk van de stapel,
daar zitten ze stilletjes dood.
Moet niet uit angst wijken,
maar reis naar de woestijn van de wereld.
Dak bedekt met grote schilden,
helmen, riemen, messen en zwaarden;
boven de stenen hal bruine schimmel
een wezen, een geest van een vrouw!
Ik reis naar de diepten van de duisternis waar alles dood is.
Seidmann is hem in de boom,
hangend, zijn hoofd vertraagt.
De koe bloedt, hoort de toeter,
seidmann repareert zijn knopen.
De Seidman haalt de geschenken op.
als de bleke doden hem geven,
uit oude donkere stenen graven
hij vindt de mooiste fram.
Ik reis naar Kelio.
Ik reis naar de diepten van de duisternis waar alles dood is.
Riem en wenkbrauw, gebak en kleding,
helmen en hemelse wapens,
runen en verzen, gedroogde bessen,
de deur naar het graf is open!
Van elfen, de wapens gesmeed,
om helder herboren te worden, dood.,
degenen tegen wie wolven vochten
in de wereld die nu verlaten is.
Ik reis naar Kelio.
Ik reis naar de diepten van de duisternis waar alles dood is.