Bulldog — La historia de Ramón songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La historia de Ramón" van Bulldog.
Songteksten
Hay una historia que no tiene final
De frío, muerte y masacre militar
De las miradas perdidas
De esos chicos con miedo con hambre y en soledad
Porque los mandaron así a masacrar
A un escenario tan dantesco y mortal
Hay tantas cosas grabadas en las mentes argentinas
que nunca morirán
Ya no quiero llorar mas
No quiero dejarlos mas en soledad
A los que me defendieron a los que murieron
En mi cabeza están
Hay un indulto y hay un punto final
Una vergüenza ya extranacional
Hay un perdón asesino hay comida vendida
Robada de algún hangar
Así conocí yo a mi amigo Ramón
Excombatiente, hoy profesor de box
Una persona de temple con un alma de acero y cicatrices por doquier
El tendría que estar en una mansión
Subsidiado por el gobierno de hoy
Tendría que ser nuestro héroe yo me quito el sombrero
Sin medallas de honor
Y el sol desapareció
Con el se fueron los fantasma del dolor
Y volaron las tierras
Y el cielo enrojeció
Con el se fueron los fantasmas del dolor
Y volaron las tierras esas argentinas
Pero no enterramos los sueños
(Gracias a Gonza por esta letra)
Songtekstvertaling
Er is een verhaal dat geen einde heeft.
Van koude, dood en militaire slachting
Van de verloren blikken
Van die bange kinderen hongerig en eenzaam
Omdat ze zo naar de slacht werden gestuurd.
Op zo ' n Dantesque en dodelijk scenario.
Er zijn zoveel dingen geëtst in Argentijnse geesten.
dat zal nooit sterven.
Ik wil niet meer huilen.
Ik wil je niet meer alleen laten.
Aan degenen die mij verdedigden voor degenen die stierven.
In mijn hoofd zijn
Er is gratie en er is een eindpunt.
Een al extranationele schande
Er is een moordenaar gratie er is voedsel verkocht
Gestolen uit een hangar.
Zo heb ik mijn vriend Ramon ontmoet.
Ex-strijder, nu boksleraar.
Een persoon met temperament met een ziel van staal en littekens overal
Hij zou in een herenhuis moeten zijn.
Gesubsidieerd door de huidige regering
Ik zou onze held moeten zijn. Ik zet mijn hoed af.
Geen medailles van eer
En de zon verdween
Met hem gingen de geesten van pijn
En het land ontplofte.
En de hemel bloosde
Met hem gingen de geesten van pijn
En het land werd opgeblazen door deze Argentijnen.
Maar we begraven geen dromen.
(Dank aan Gonza voor deze brief)