Buffalo Rodeo — Blue Sky songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blue Sky" van Buffalo Rodeo.
Songteksten
Preacher filled father with mystery
But his subtlety seemed sincere to me Now he sits right and so he rides
A slow surprise till the afterlife
I still think I wanna run and play with fire
I won’t wake the sun up in my dream land
And all the little girlies in the mezzanine
They form a foreseen aunt dormancy and I Cause the blue sky’s never as soft as it once was
The blue sky’s never as soft as it once was lost
And the grey clouds never as dark
But my love will never be far
The blue sky’s never as soft as it once was lost
Lost
Teacher fears following a fantasy
A cross casts shadows in her memory
Time heals wasted nights
But you’re running out of light
I still think I wanna run and play with fire
I won’t wake the sun up in my dream land
And all the little girlies in the mezzanine
They form a foreseen aunt dormancy and I Cause even with a love so dear to me To starve it till the end of time
Where’s the time?
The blue sky’s never as soft as it once was
The blue sky’s never as soft as it once was lost
And the grey clouds never as dark
But my love will never be far
The blue sky’s never as soft as it once was lost
Lost, lost, lost, lost, lost
Lost, lost lost, lost, lost
Songtekstvertaling
Predikant vulde vader met mysterie
Maar zijn subtiliteit leek me oprecht nu zit hij goed en dus rijdt hij
Een langzame verrassing tot het hiernamaals
Ik denk nog steeds dat ik met vuur wil spelen.
Ik zal de zon niet wakker maken in mijn droomland
En alle kleine meisjes op de tussenverdieping
Ze vormen een geplande slaapzaal en ik zorg ervoor dat de blauwe lucht nooit zo zacht is als het ooit was.
De blauwe lucht is nog nooit zo zacht als ooit verloren was.
En de grijze wolken nooit zo donker
Maar mijn liefde zal nooit ver zijn
De blauwe lucht is nog nooit zo zacht als ooit verloren was.
Verloren
De leraar vreest een fantasie te volgen
Een kruis werpt schaduwen in haar geheugen
Tijd heelt verspilde nachten
Maar je hebt geen licht meer.
Ik denk nog steeds dat ik met vuur wil spelen.
Ik zal de zon niet wakker maken in mijn droomland
En alle kleine meisjes op de tussenverdieping
Ze vormen een geplande tante slaap en zelfs met een liefde die me zo dierbaar is, laat ik het verhongeren tot het einde der tijden.
Waar is de tijd?
De blauwe hemel is nog nooit zo zacht geweest als ooit.
De blauwe lucht is nog nooit zo zacht als ooit verloren was.
En de grijze wolken nooit zo donker
Maar mijn liefde zal nooit ver zijn
De blauwe lucht is nog nooit zo zacht als ooit verloren was.
Verloren, verloren, verloren, verloren, verloren
Verloren, verloren, verloren, verloren