Buck 65 — Corrugated Tin Facade songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Corrugated Tin Facade" van Buck 65.
Songteksten
Look at this mess
He thought he was cheatin' God
She leaves in the autumn
His face like a beaten dog
Now he’s become everything that you hate
He’s just in time to be too late
His friends are like snowflakes
His lies are confessions
Behold the old man
and his ruined possessions
He can’t play guitar but he does try very hard
Pens from hotel rooms, old library card
Photos and whatnots, blood in his boots
Sun in his eyes, an achor instead of roots
Clocks on every wall, fish in the ocean
Solitude, faith, suspicion, commotion
The whole in his stomach tastes like words
He dreams and imagines his face like hers
He knows he can’t live without his greatest fears
And nothing’s more beautiful than
a woman’s tears…
Cardboard boxes full of regrets
He feeds his remorse like you feed your pets
Voices in his head that all said, «live a day"but
The look in his eyes makes him a dead giveaway
The bough that he breaks, the line that he draws
He fell in love with the ugliness that nobody saw
As close as he came, as far as he stood,
He loved her with his mouth as hard as he could
Most people change when they enter the door
They walk home from work and remember the war
He’s digging a ditch, and spent the day piling
Dirt until it hurt and went away smiling
Alone and heartbroken, just the way he likes it Only the loneliness knows him wholly
And nothing seems to work, wrong everywhere
He watches her brushing her long, heavy hair
Songtekstvertaling
Kijk naar deze rotzooi.
Hij dacht dat hij God bedroog.
Ze vertrekt in de herfst.
Zijn gezicht als een geslagen hond
Nu is hij alles geworden wat je haat.
Hij is net op tijd om te laat te zijn.
Zijn vrienden zijn als sneeuwvlokken.
Zijn leugens zijn bekentenissen.
Aanschouw de Oude man.
en zijn verwoeste bezittingen
Hij kan geen gitaar spelen, maar hij doet erg zijn best.
Hokken van hotelkamers, oude bibliotheekkaart
Foto ' s en watnots, bloed in zijn laarzen
Zon in zijn ogen, een pijn in plaats van wortels
Klokken op elke muur, vissen in de oceaan
Eenzaamheid, geloof, achterdocht, commotie
Het geheel in zijn maag smaakt naar woorden.
Hij droomt en verbeeldt zich zijn gezicht zoals het hare.
Hij weet dat hij niet kan leven zonder zijn grootste angsten.
En niets is mooier dan
de tranen van een vrouw…
Kartonnen dozen vol spijt
Hij voedt zijn wroeging zoals jij je huisdieren voedt.
Stemmen in zijn hoofd die allemaal zeiden, "leef een dag" maar
De blik in zijn ogen maakt hem duidelijk.
De tak die hij breekt, de lijn die hij trekt
Hij werd verliefd op de lelijkheid die niemand zag.
Zo dicht als hij kwam, zo ver als hij stond,
Hij hield zo hard als hij kon van haar.
De meeste mensen veranderen als ze de deur binnengaan.
Ze lopen naar huis van het werk en herinneren zich de oorlog
Hij graaft een greppel en spendeert de hele dag
Vuil tot het pijn deed en glimlachte.
Alleen en diepbedroefd, net zoals hij het leuk vindt alleen de eenzaamheid kent hem volledig
En niets lijkt te werken, overal mis.
Hij ziet haar haar lang, zwaar haar borstelen.