Bruno Pelletier — Déliverrance songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Déliverrance" van Bruno Pelletier.
Songteksten
C'était un jour corbeau
Un jour sans hirondelles
Il a quitté le nid
Il est parti sans elle
Elle l’a regardé faire
Comme si c'était écrit
Sa quarantaine sonne
Sans un enfant de lui
Ne laissant derrière lui
Que des ronds de poussières
Un disque de Chopin
Sur la grande étagère
Et des lettres d’amour
Qu’un jour elle relira
Quand ses cheveux blanchis
Viendront sonner le glas
Il offrait des miroirs
Comme on offre des fleurs
Elle faisait des bouquets
De ses reflets trompeurs
Il honorait son corps
Comme une cathédrale
Mais jusque dans leurs draps
S’invita la rivale
Elle a tissé sa toile
Dans le plus grand silence
Posa sur leur amour
Un parfum de distance
Elle a prit le dessus
Sans mettre de dessous
Cette maitresse insidieuse
Avait tous les atouts
Elle n'était ni plus jeune
Elle n'était ni plus belle
Elle ne portait ni robe
Ni guipure, ni dentelle
Elle s’appelait Souffrance
Elle s’appelait Passé
Elle s’appelait l’Irlande
Et puis la peur d’aimer
Dans l’appartement vide
L'écho de leur caresses
Son amour impuissant
Face à la forteresse
On ne pénètre pas
Sans y être invité
Dans la douleur de l’autre
Qui interdit d’aimer
C'était un jour corbeau
Un jour sans hirondelles
Il a quitté le nid
Il est parti sans elle
Son coeur est en travaux
Son coeur est entravé
Et son corps déserté
Devient corps étranger
C'était un jour corbeau
Un jour sans hirondelles
Il a quitté le nid
Il est parti sans elle
Songtekstvertaling
Het was een kraaidag.
Een dag zonder zwaluwen
Hij verliet het nest
Hij vertrok zonder haar.
Ze zag hem doen.
Alsof het geschreven is.
Zijn quarantaine klinkt
Zonder een kind van hem
Niet achterlaten
Dan stofcirkels
Een Chopin record
Op de grote plank
En liefdesbrieven
Dat ze op een dag opnieuw zal lezen
Toen haar haar gebleekt werd.
Zal komen om de bel te luiden
Hij bood spiegels aan.
Als bloemen worden aangeboden
Ze maakte boeketten
Van zijn bedrieglijke reflecties
Hij eerde zijn lichaam.
Als een kathedraal
Maar zelfs in hun lakens
De rivaal is uitgenodigd.
Ze heeft haar doek geweven.
In de grootste stilte
Geposeerd op hun liefde
Een parfum weg
Ze nam het over.
Zonder
Deze verraderlijke minnares
Had alle activa
Ze was niet eens jonger.
Ze was niet mooier.
Ze droeg geen jurk.
Noch guipure, noch kant
Het heette lijden.
Het heette verleden tijd.
Het heette Ierland.
En dan de angst om lief te hebben
In het lege appartement
De echo van hun strelingen
Haar hulpeloze liefde
Met het oog op de vesting
We komen er niet in.
Ongenode
In elkaars pijn
Die de liefde verbiedt
Het was een kraaidag.
Een dag zonder zwaluwen
Hij verliet het nest
Hij vertrok zonder haar.
Zijn hart is aan het werk.
Zijn hart is gehinderd
En zijn lichaam deserteerde
Wordt vreemd lichaam
Het was een kraaidag.
Een dag zonder zwaluwen
Hij verliet het nest
Hij vertrok zonder haar.