Bright Eyes — The Center of the World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Center of the World" van Bright Eyes.
Songteksten
At the center of the world
There’s a statue of a girl
She is standing near a well
With a bucket bare and dry
I went and looked her in the eyes
And she turned me into sand
This clumsy form that I despise
It scattered easy in her hand
And came to rest upon a beach
With a million others there
We sat and waited for the sea
To stretch out so that we could disappear
Into the endlessness of blue
Into the horror of the truth
See, we are far less than we knew
Yeah, we are far less than we knew
But we knew what we could take
Girls found honey to drench our hands
Men cut marble to mark our graves
Saying, we’ll need something to remind us Of all the sweetness that has passed through us
(fresh sangria and lemon tea)
The priests dressed children for choir
(white-robed small voices praise Him)
But found no joy in what was sung
The funeral had begun
In the middle of the day
When you drive home to your place
From that job that makes you sleep
Back to the thoughts that keep you awake
Long after night has come to claim
Any light that still remains
In the corner of the frame
That you put around her face
Two pills just weren’t enough
The alarm clock’s going off
But you’re not waking up This isn’t happening, happening, happening, happening, happening
It is
Songtekstvertaling
In het centrum van de wereld
Er is een standbeeld van een meisje.
Ze staat bij een put.
Met een emmer leeg en droog
Ik keek haar in de ogen.
En ze veranderde me in zand.
Deze onhandige vorm die ik veracht
Het verspreidde zich gemakkelijk in haar hand.
En hij kwam tot rust op een strand.
Met een miljoen anderen daar
We zaten te wachten op de zee.
Om uit te strekken zodat we konden verdwijnen
In de eindeloosheid van blauw
In de verschrikking van de waarheid
We zijn veel minder dan we wisten.
Ja, we zijn veel minder dan we wisten.
Maar we wisten wat we konden nemen.
Meisjes vonden honing om onze handen te drenken.
Mannen hakken marmer om onze graven te markeren.
We hebben iets nodig om ons te herinneren aan de zoetheid die door ons heen is gegaan.
(verse sangria en citroenthee)
De priesters kleedden kinderen voor het koor
(wit geklede kleine stemmen prijzen hem)
Maar vond geen vreugde in wat gezongen werd
De begrafenis was begonnen.
Midden op de dag
Als je naar huis rijdt naar je huis
Van die baan die je laat slapen
Terug naar de gedachten die je wakker houden
Lang na de nacht is gekomen om te claimen
Elk licht dat nog over is
In de hoek van het frame
Dat je haar gezicht omdeed.
Twee pillen waren niet genoeg.
De wekker gaat af.
Maar je wordt niet wakker. dit gebeurt niet.
Het is