Bright Eyes — On My Way To Work songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On My Way To Work" van Bright Eyes.
Songteksten
There’s a car parked where the block begins
And these people singing praises
Say it’s all because of him
And there’s a bird perched on a frayed wet wire
And his voice sings out for a lover
But it’s covered by the choir
Of voices reaching way beyond the rafters
With devotion they perform these sacred tasks
They cross themselves and offer up their checkbooks
Slight suffering is not too much to ask
Besides, we all are making money
And we’re all fucking alone
And we don’t know what we’re doing
Maybe just buying us some hope
Because we know that we are lonely
Well, yeah, lonely that’s for sure
And the older ones are coughing
Yeah, the older ones they’re dying
Maybe we’re all dying
I pass a graveyard on my way to work
Today I saw two dozen white roses
On a fresh new mound of dirt
And I wondered about the occupant
When the darkness finally swallowed him
Was he calm and content?
Or was he sweating in a struggle to keep breathing
Ripping apart the sheets that dressed his bed
Crying out loud for someone to help him
Then collapsing on his back all pale and dead
Maybe it’s me who’s this unstable
Always obsessed about the end
Why can’t I let what happens happen
And just enjoy the time I spend?
Oh, how I wish it was that easy
But when there is no point to anything
Songtekstvertaling
Er staat een auto geparkeerd waar het blok begint.
En deze mensen die lof zingen
Zeg dat het allemaal door hem komt.
En er zit een vogel op een gebroken natte draad.
En zijn stem zingt voor een minnaar
Maar het is bedekt door het koor
Van stemmen die ver voorbij de balken reiken
Met toewijding voeren ze deze heilige taken uit.
Ze kruisen zichzelf en bieden hun chequeboekjes aan.
Licht lijden is niet te veel gevraagd.
Trouwens, we verdienen allemaal geld.
En we zijn helemaal alleen.
En we weten niet wat we doen.
Misschien koop je gewoon wat hoop voor ons.
Omdat we weten dat we eenzaam zijn
Ja, eenzaam, dat is zeker.
En de ouderen hoesten
Ja, de ouderen die sterven.
Misschien gaan we allemaal dood.
Ik passeer een kerkhof op weg naar mijn werk.
Vandaag zag ik twee dozijn witte rozen.
Op een nieuwe hoop vuil.
En ik vroeg me af over de bewoner
Toen de duisternis hem uiteindelijk opslokte.
Was hij kalm en tevreden?
Of zweette hij in een worsteling om te blijven ademen?
De lakens uit elkaar halen die zijn bed kleedden.
Schreeuwend dat iemand hem zou helpen.
Dan ineenstortend op zijn rug helemaal bleek en dood
Misschien ben ik het die zo onstabiel is.
Altijd geobsedeerd door het einde
Waarom kan ik niet laten gebeuren wat er gebeurt
En genieten van de tijd die ik doorbreng?
Was het maar zo makkelijk.
Maar als het nergens toe heeft