Break The Silence — Drawbridge songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Drawbridge" van Break The Silence.
Songteksten
Where are they now?
All of us, I guess it was a dream.
As they burn it down.
The remains of what was slowly vanishing.
Between us all, we thought for good.
Where there was once energy.
Is there just nothing left at all?
How did they make it fall apart for you?
We once were true.
Still, I raise my fist for you.
This time, all those words, they never die.
It meant too much to say good-bye.
We were once free.
Four a.m., out in the street, the only place we’d want to be.
The lives we had that saved the days, and never made me hate my ways.
All I want is to go back again.
We were once free.
And so it dies, as we move on with our lives.
These times, and what it meant for us.
And though there wasn’t any ignorance, we seemed to get by,
and anyone who interfered with us never changed our minds with lies.
We once were true.
Still, I raise my fist for you.
This time, all those words, they never die.
It meant too much to say good-bye.
We were once free.
It’s who we are, it’s what I’ve always been.
It’s who we are today.
This place for everyone...it ended where it had begun.
With nothing strong, just you and me.
Reminders of our energy, and yet it dies as we drift apart.
I will not forget, inside my heart.
It’s becoming just a faded memory…
Songtekstvertaling
Waar zijn ze nu?
Wij allemaal, Ik denk dat het een droom was.
Als ze het platbranden.
De resten van wat langzaam verdween.
Onder ons, dachten we voor altijd.
Waar er ooit energie was.
Is er niets meer over?
Hoe hebben ze het voor jou laten instorten?
We waren ooit waar.
Toch hef ik mijn vuist voor je.
Deze keer, al die woorden, gaan ze nooit dood.
Het betekende te veel om afscheid te nemen.
We waren ooit vrij.
Vier uur ' s nachts, op straat, de enige plek waar we willen zijn.
De levens die we hadden die de dagen hebben gered, en ik heb nooit mijn manieren gehaat.
Ik wil alleen maar terug.
We waren ooit vrij.
En zo sterft het, terwijl we verder gaan met ons leven.
Deze tijden, en wat het voor ons betekende.
En hoewel er geen onwetendheid was, leken we het te redden.,
en iedereen die zich met ons bemoeide, veranderde nooit van gedachten met leugens.
We waren ooit waar.
Toch hef ik mijn vuist voor je.
Deze keer, al die woorden, gaan ze nooit dood.
Het betekende te veel om afscheid te nemen.
We waren ooit vrij.
Het is wie we zijn, het is wat ik altijd ben geweest.
Zo zijn we nu.
Deze plek voor everyone...it eindigde waar het was begonnen.
Met niets sterks, alleen jij en ik.
Herinneringen aan onze Energie, en toch sterft hij als we uit elkaar drijven.
Ik zal het niet vergeten, in mijn hart.
Het wordt een vervaagde herinnering.…