Break The Silence — Break The Silence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Break The Silence" van Break The Silence.
Songteksten
Reflections staring back at me in a perfect world, through a modern dream.
And the pain they cause...its developing.
Through another time to scatter everything.
Through mistrust.
Through violence.
When does it end in silence?
We’re living and dying.
It’s not a way of life to live in hiding.
To take away a promise that we made before.
To creep between the lines that we can’t afford.
All the patriotic sentiment, a fallacy of truth.
The time had come, we’d run away.
Away from all the youth.
To these days, where we are forced to raise ourselves, we divide, and we die.
It’s never worth complaining when a life is on the line in your mind.
Relax, be strong.
Some fathers aren’t heaven...haven't any names.
Some estranged to this world, and some play tired games.
And the pattern of the art of war represents disease.
I don’t know who your are, so, how do you know me?
To these days, where we are forced to raise ourselves, we divide, and we die.
It’s never worth complaining when a life is on the line in your mind.
Relax, be strong.
OUR time.
The pictures painted in our minds are all we have today.
To break the fall, to represent...there is another way.
Songtekstvertaling
Reflecties staren terug naar mij in een perfecte wereld, door een moderne droom.
En de pijn die ze veroorzaken...het ontwikkelt zich.
Door een andere tijd om alles te verspreiden.
Door wantrouwen.
Door geweld.
Wanneer eindigt het in stilte?
We leven en sterven.
Het is geen manier van leven om onder te duiken.
Om een belofte weg te nemen die we eerder gedaan hebben.
Om tussen de lijnen te kruipen die we ons niet kunnen veroorloven.
Al het patriottische sentiment, een misvatting van de waarheid.
De tijd was gekomen, we zouden weglopen.
Weg van alle jeugd.
Tot op deze dagen, waar we gedwongen zijn om onszelf op te voeden, verdelen we en sterven we.
Het is nooit de moeite waard om te klagen als er een leven op het spel staat in je hoofd.
Rustig, wees sterk.
Sommige vaders zijn niet de hemel...ik heb geen namen.
Sommige vervreemd van deze wereld, en sommige Spelen vermoeide spelletjes.
En het patroon van de kunst van oorlog staat voor ziekte.
Ik weet niet wie je bent, dus, hoe ken je me?
Tot op deze dagen, waar we gedwongen zijn om onszelf op te voeden, verdelen we en sterven we.
Het is nooit de moeite waard om te klagen als er een leven op het spel staat in je hoofd.
Rustig, wees sterk.
Onze tijd.
De beelden die in ons hoofd zijn geschilderd, zijn alles wat we vandaag hebben.
Om de val te breken, om te vertegenwoordigen...er is een andere manier.