Bravo Armada — Where The Wind WIll Take Us songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Where The Wind WIll Take Us" van Bravo Armada.
Songteksten
Pacing along the shoreline, if only to pass the time,
Until the sun dissolves the stars and day breaks twilight from my eyes.
Down in the harbor of dreams, a vessel awaits it’s time to sail away from the
dead shore
That I’ve paced along my whole life. At the whim of the wind that’s blowing,
Can’t tell where the tide is flowing; follow your heart,
It’s leading you beyond the safe and sound.
I stare across that deep blue secret, raise sails, cast off, no regrets.
Out there I’ll find the reason, I’ll sail away to know why,
Why the waves that I’m passing are born just to crash and then die.
If there’s an answer to find in this ocean just give me a sign.
Someday I might know for sure and I’ll come back to that lonely shore again,
But until I find a reason I’ll be searching on and on.
Lost in the rhythm of the waves as they roll, hope crashes on a far away shore.
My heart’s still beating, guiding me without a sound.
Deep, dark and undiscovered, through one end out the other, no meanings to uncover.
When will I ever know why, why the waves that I’m passing
Are born just to crash and then die?
If there’s an answer to find in this ocean just give me a sign.
Now there’s nothing to explore. I’ve seen it all there’s nothing more.
I’m still no closer to the cure and I’m still pacing on the shore,
Still waiting here for more. I’m still waiting for daylight.
A breath of wind, a roaming tide and when everything is right maybe I’ll sail
away,
I’ll sail into the light.
Songtekstvertaling
Ijsberen langs de kustlijn, al was het maar om de tijd te doden.,
Tot de zon de sterren oplost en de dag de schemering uit mijn ogen breekt.
Beneden in de haven van dromen, wacht een schip het is tijd om weg te varen van de
dode kust
Dat ik mijn hele leven al ijsbeer. In een opwelling van de wind die waait,
Kan niet zeggen waar het tij stroomt, volg je hart,
Het leidt je voorbij het veilige en gezonde.
Ik staar over dat diepblauwe geheim, hijs de zeilen, werp af, geen spijt.
Daar zal ik de reden vinden, ik zeil weg om te weten waarom,
Waarom de golven die ik passeer geboren zijn om te crashen en dan te sterven.
Als er een antwoord te vinden is in deze oceaan geef me dan een teken.
Op een dag Weet ik het zeker en kom ik terug naar die eenzame kust,
Maar tot ik een reden vind, zoek ik door en door.
Verloren in het ritme van de golven als ze rollen, crasht hoop op een verre kust.
Mijn hart klopt nog steeds, en leidt me zonder geluid.
Diep, donker en onontdekt, door het ene uiteinde uit het andere, geen betekenissen om te ontdekken.
Wanneer zal ik ooit weten waarom, waarom de golven die ik passeer
Geboren om te crashen en dan te sterven?
Als er een antwoord te vinden is in deze oceaan geef me dan een teken.
Nu valt er niets meer te ontdekken. Ik heb het allemaal gezien.er is niets meer.
Ik ben nog steeds niet dichter bij het geneesmiddel en ik ben nog steeds aan het ijsberen op de kust,
Ik wacht hier nog steeds op meer. Ik wacht nog steeds op daglicht.
Een adem van wind, een zwervend tij en als alles goed is misschien zeil ik
verderop,
Ik zeil het licht in.