Brav — Sous France songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sous France" van Brav.
Songteksten
Décidément, les hurlements ne suffisent plus
Certainement, c’est nos idées qu’on brûle
Évidemment, ils aimeraient qu’on s’entre-tue
Finalement, ils ne seront pas déçus
Si seulement, nos plaies pouvaient être entendues
Et nos déchirements, apaisés d’un salut
C’est fièrement que je porte nos blessures
Suffisamment nombreuses pour en faire ma lutte
Même si glissante est la pente, j’rapperai autant qu’ils nous mentent
Avec la rancœur dominante et mon côté militant
Face aux Goliaths dirigeants, les politicards délinquants
Notre actuel président, aussi inconscient qu’arrogant
Ces pantins du gouvernement, de la gauche droite ou du centre
Sans aucune différence puisque les pourris se ressemblent
Patronat et l’argent qu’ils détournent impunément
Les bénéfices, les dividendes qu’ils se partagent évidemment
L'économie et son bilan, cette logique du rendement
Les parachutes dorés quand s'écroule le monde de la finance
Contre l’ordre trop oppressant du procureur aux agents
De police en passant par tous ces cowboys du dimanche
Les élites, soit disant, intellectuelles qu’en apparence
Et donneur de leçon sans licence, débilité par excellence
Face aux rackettes à outrance, de notre cher pays de France
TVA, redevance, impôts si tu as de la chance
La bourgeoisie insolente, inégalités grandissantes
Le racisme lui augmente, l’extrême droite rempli ses rangs
Le constat est alarmant, pourtant ici rien d’dérangeant
Tant qu’on a de quoi se consoler en consommant d’plus en plus grand
Face à la routine incessante, métro, boulot, autant de chose qui pousse à
l’isolement
Dans nos quotidiens au tourment
Contre l’offre et la demande, des business, de l’armement
Maintenir le sous-développement est le meilleur rendement
Étrange coïncidence, on se délocalise entre temps
Suicide et licenciement font de nombreux prétendants
Tout s’achète et tout se vend, on se donne et on se prend
La fin du monde a de l’avance, le diable mène la danse
Utopie, inconscience, la morale a peu d’importance
Avec deux trois billets de banque, les principes foutent le camp
Me demander ce que j’en pense, je risquerais certainement
D'être vulgaire assurément car je ne sais pas dire merde poliment
Comment te sens-tu?
Tellement mal
Mal pourquoi?
J’me sens usé
Pardonneras-tu?
Je ne crois pas
Comment ça?
Plutôt crever
Décidément, les hurlements ne suffisent plus
Certainement, c’est nos idées qu’on brûle
Évidemment, ils aimeraient qu’on s’entre-tue
Finalement, ils ne seront pas déçus
Si seulement, nos plaies pouvaient être entendues
Et nos déchirements, apaisés d’un salut
C’est fièrement que je porte nos blessures
Suffisamment nombreuses pour en faire ma lutte
Je crois que d’un cerveau, il nous manque
Car en désaccord trop souvent
Au lieu d'être outré violemment, on acquiesce gentiment
Contre les médias qui font l’audience, avec la peur à tous les temps
Ce qui est étrange nous dérange, et les étrangers bien avant
Contre tous ceux qui nous vendent du rêve quand il faut de la viande
En faisant croire à nos enfants que s’foutre à poil est la tendance
Contre le sexe omniprésent, la pudeur en décadence
Ta fille n’a même pas 8 ans, le string lui va d’jà comme un gant
Contre l’excès, l’accoutumance, à l’alcool, au shit, à la blanche
Qu’on trouve plus facilement qu’un emploi honnêtement
Y a de quoi se poser des questions non?
Où sont passés leurs bien-pensants
Vos règles ne sont-elles que du vent?
Qui de nous est l’plus tolérant?
T’es barbu donc t’es taliban
T’es noir toi, reste sur le banc
T’es juif, riche surement
T’es blanc, un raciste forcément
Cliché sur cliché, autant de réflexions humiliantes
On encaissera jusqu'à quand, jusqu'à ce que coule le sang?
Lucide ou pas: souvent j’me demande: suis-je un sujet d’une expérience?
Quand j’additionne et recense le nombre de choses qu’on me plante
Cette vérité te dérange, mais c’est bien ce qui t’attend
Soit debout, soit sur le ventre, mais faut choisir à un moment
Comment te sens-tu?
Tellement mal
Mal pourquoi?
J’me sens usé
Pardonneras-tu?
Je ne crois pas
Comment ça?
Plutôt crever
Songtekstvertaling
Zeker, het huilen is niet langer genoeg.
Zeker, het zijn onze ideeën die we verbranden
Natuurlijk willen ze dat we elkaar vermoorden.
Uiteindelijk zullen ze niet teleurgesteld zijn.
Konden onze wonden maar gehoord worden.
En onze tranen, verzacht door een verlossing
Ik draag trots onze wonden.
Genoeg om het mijn gevecht te maken.
Zelfs als het hellend vlak is, zal ik net zo goed met ons samenwerken als ze tegen ons liegen.
Met de dominante wrok en mijn militante kant
Geconfronteerd met Goliath leiders, politieke criminelen
Onze huidige president, zo bewusteloos als hij arrogant is.
Deze regerings -, linkse of centrumrechtse pantins
Zonder verschil, want de Rotte lijken op elkaar.
Beschermheerschap en geld dat ze ongestraft verduisteren
De winst, de dividenden die ze delen natuurlijk
De economie en haar balans, deze prestatielogica
Gouden parachutes als de financiële wereld instort
Tegen de al te onderdrukkende orde van de aanklager aan de agenten
Van politie tot al die zondagse cowboys
Elites, om zo te zeggen, intellectueel dan in het uiterlijk
En leerling zonder vergunning, debility par excellence
Geconfronteerd met de rackets die ons land Frankrijk te boven gaan.
BTW, royalty, belastingen als je geluk hebt.
Brutale burgerij, toenemende ongelijkheid
Racisme verhoogt hem, extreem rechts vult zijn gelederen
De bevinding is alarmerend, maar hier niets verontrustend
Zolang we maar iets hebben om onszelf te troosten door meer en meer te consumeren.
Geconfronteerd met de onophoudelijke routine, Metro, werk, zo veel dat duwt om
isolatie
In onze dagbladen in kwelling
Tegen vraag en aanbod, bedrijfsleven, bewapening
Instandhouding van de onderontwikkeling is de beste opbrengst
Vreemd toeval, we verhuizen in de tussentijd.
Zelfmoord en ontslag maken veel aanbidders
Alles wordt gekocht en verkocht, we geven en we nemen
Het einde van de wereld is nabij, de duivel leidt de dans
Utopia, bewusteloosheid, moraliteit doet er niet toe.
Met twee drie bankbiljetten gaan de principes uit de weg.
Ik vraag me af wat ik ervan vind.
Om zeker vulgair te zijn, want ik kan geen onzin beleefd zeggen.
Hoe voel je je?
Zo slecht
Waarom niet?
Ik voel me uitgeput.
Wil je me vergeven?
Ik denk het niet.
Wat bedoel je?
Liever sterven
Zeker, het huilen is niet langer genoeg.
Zeker, het zijn onze ideeën die we verbranden
Natuurlijk willen ze dat we elkaar vermoorden.
Uiteindelijk zullen ze niet teleurgesteld zijn.
Konden onze wonden maar gehoord worden.
En onze tranen, verzacht door een verlossing
Ik draag trots onze wonden.
Genoeg om het mijn gevecht te maken.
Ik denk dat we een brein missen.
Omdat ik het te vaak oneens ben.
In plaats van gewelddadig verontwaardigd te zijn, zijn we zo vriendelijk toe te geven
Tegen de media die het publiek maken, met angst te allen tijde
Wat vreemd is, stoort ons, en vreemden lang daarvoor.
Tegen al degenen die ons dromen verkopen als we vlees nodig hebben
Onze kinderen laten geloven dat naakt neuken de trend is
Tegen alomtegenwoordige seks, decadente bescheidenheid
Je dochter is nog geen acht, de string past haar al als een handschoen.
Tegen overmaat, gewoonte, alcohol, shit, Wit
Dat we makkelijker vinden dan een baan eerlijk
Er is iets te vragen, toch?
Waar zijn de rechtvaardigen gebleven?
Zijn jouw regels gewoon wind?
Wie van ons is het tolerantst?
Je hebt een baard, dus je bent taliban.
Je bent Zwart je blijft op de bank
Je bent Joods. je bent waarschijnlijk rijk.
Je bent Blank, een racist.
Cliché over cliché, zoveel vernederende reflecties
Hoe lang gaan we incasseren tot het bloed op is?
Helder of niet: vaak vraag ik me af: ben ik het onderwerp van een experiment?
Wanneer Ik voeg en lijst van het aantal dingen die ik plant
Deze waarheid zit je dwars, maar het is wat je te wachten staat.
Hetzij staande of op de maag, maar je moet kiezen op een moment
Hoe voel je je?
Zo slecht
Waarom niet?
Ik voel me uitgeput.
Wil je me vergeven?
Ik denk het niet.
Wat bedoel je?
Liever sterven