Brav — Dr. Martens E01 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dr. Martens E01" van Brav.
Songteksten
Évidement, toute cette histoire n’est qu’une fiction
Qui j’espère invitera à la réflexion
Sur les dérives, parfois sectaires d’un isolement social, racial ou économique
Combattre les extrêmes, avant que ce soit l’inverse
Déjà petit, très peu d’amis, souvent solitaire
Unique enfant d’une famille discrète, ouvrière
Qui pour survivre dans ce milieu de bâtiments précaires
Gratte jour et nuit, touche le SMIC pour un taf' de merde
Dure est la vie, mais bon tant pis, il faudra faire avec
T’façon ici, on a beau crier, nul n’entend l’appel
Alors enlisé dans l’oubli, on tente de rester fier
Mais la sère-mi fini très vite par faire baisser la tête
Dix-neuf-cent-quatre-vingt-six, j’avais cinq piges à peine
J’ai vu arriver sans un bruit la douleur quotidienne
D’une mère infirme que les soucis ont quasi rendu muette
D’un daron qui dans le Whisky tente de noyer les dettes
Et qui se venge de ses défaites en détruisant c’qu’il aime
En tabassant souvent ma mère quand ce n’est pas moi-même
Chaque jour plus rude et plus obscur que celui de la veille
Me pousse à traîner dans la rue, fuir cette sale rengaine
À sept-huit piges, passage difficile par l'école primaire
Où j’ai rapidement appris le sens du mot «colère»
Faut dire qu’entendre sans arrêt des «vas-y, nique ta mère»
Marque l’esprit qui encore aujourd’hui me reste en travers
Je me souviens qu'à cette époque, j’aurais souhaiter que crèvent
Tous ces connards de fils de bourges qui m’insultaient sans cesse
De sale pauvre, de cassos, de bâtard parfois même
Finalement cette période forge mon caractère
Un peu plus tard, c’est au lycée que tout s’accélère
Un jour de Mars, pour un regard pourtant ordinaire
Une bande de rabzas et de blacks à la réput' vénère
S’y mettent à quatre pour me coincer dans les chiottes, et merde
Tout va très vite, l’un d’eux me gifle tandis qu’les autres me tiennent
J’essaye de fuir mais tous ces types sur mon corps se jettent
Les coups déferlent et les insultes sur ma gueule s’enchaînent
Aucune issue, et si je suis seul contre quatre, que faire?
Répondre j’aimerais, mais maintenu de force à terre
Une main sur la bouche m’empêche de donner l’alerte
Lorsque soudain, l’un d’eux se lève, prend son élan, abrège
D’un penalty dans les gencives, c’est le trou noir direct
Inconscient, c’est dans mon sang dans lequel je baigne
Qu’on me retrouve quelques instants après ce long calvaire
Transporté aux urgences dans un profond sommeil
C’est seulement trois jours plus tard que je me réveille
Les jambes cassées, les côtes pétées ainsi qu’une trentaine
De points de sutures sur le crâne et l’arcade sourcilière
Sous assistance respiratoire, fracture de l’abdomen
Je m’alimente et n’chie que par des tuyaux désormais
Les journées passent ainsi de suite, ça fait déjà six semaines
Que je suis cloué sur ce lit d’hôpital sans rien faire
À l’exception de quelques visites, trois ou quatre lettres
Je passe le plus clair de mon temps à ruminer ma haine
À ressasser silencieusement chaque minute de cette scène
À contenir douloureusement ma colère et ma peine
Moi qui n’avais jamais rien fait, pourquoi est-ce moi, bordel?
Pourquoi ceci? Pourquoi cela? Pourquoi? Pourquoi? Merde !
Il est certain qu’aujourd’hui j’suis plus tout à fait le même
J’ai juste envie d’acheter une arme et de flinguer ces mecs
Ainsi même que tous leurs semblables, indigènes
Quand les parasites envahissent, l’extrême droite est l’remède
Ils feraient mieux d’rentrer chez eux, d’retourner dans leur bled
Au lieu de profiter des alloc', salir ma France si belle
Nettoyage ethnique massif, c’est les crouilles et les nègres
Je serais d’avis que pour l’exemple d’en jeter un dans la Seine
Songtekstvertaling
Natuurlijk is dit hele verhaal maar fictie.
Ik hoop dat ik daar nog eens over nadenk.
Op de soms sektarische drijfveren van sociaal, raciaal of economisch isolement
Vecht extremen, voordat het andersom is.
Al klein, heel weinig vrienden, vaak eenzaam
Enig kind van een discrete, hardwerkende familie
Wie om te overleven in deze precaire bouwomgeving
Krabt dag en nacht, raakt de SMIC aan voor een taf ' van stront
Moeilijk is het leven, maar goed jammer, het zal te maken hebben met
Hier is de manier, we schreeuwen, niemand hoort de roep
Zo ver in de vergetelheid, we proberen trots te blijven
Maar de Sera-mi eindigde heel snel door het hoofd te laten zakken.
Negentienhonderd zesentachtig, ik had maar vijf varkens.
Ik zag aankomen zonder geluid de dagelijkse pijn
Van een kreupele moeder die zich zorgen maakt hebben bijna stil gemaakt
Van een daron die in Whisky schulden probeert te verdrinken.
En die wraak neemt voor zijn nederlagen door te vernietigen wat hij liefheeft.
Vaak mijn moeder in elkaar slaan als ik het niet ben.
Elke dag harder en donkerder dan de dag ervoor
Laat me rondhangen op straat, wegrennen van deze vieze rengaine
Op zeven-acht varkens, moeilijke doorreis door de lagere school
Waar ik snel de Betekenis van het woord "woede" leerde»
Het moet gezegd worden dat je constant " ga je gang, nique je moeder»
Het markeert de geest die me vandaag nog steeds in de weg staat.
Ik herinner me dat op dat moment, Ik zou hebben gewenst dat die dood
Al die klootzakken uit bourges die me de hele tijd beledigden.
Arme vieze, gebroken, bastaard soms zelfs
Eindelijk maakt deze periode mijn karakter
Een beetje later, is het op de middelbare school dat alles versnelt
Een dag van maart, voor een blik maar toch gewoon
Een band van rabza 's en zwarte mensen met de bekende 'Venere'
Ze gaan op handen en voeten om me in de toiletten te krijgen.
Alles gaat heel snel, een van hen slaat me terwijl de anderen me vasthouden
Ik probeer weg te lopen, maar al die kerels op mijn lichaam gooien zichzelf
De slagen stromen en de beledigingen op mijn gezicht volgen elkaar.
Geen uitweg, en als ik alleen ben tegen vier, Wat moet ik dan doen?
Antwoord zou ik graag willen, maar met geweld aan land gehouden
Een hand op de mond voorkomt dat ik de waarschuwing geef.
Als een van hen plotseling opstaat, neemt zijn momentum, verkort
Van een straf in het tandvlees, is dit het directe zwarte gat
Bewusteloos, het zit in mijn bloed waarin ik baad.
Mogen we elkaar even ontmoeten na deze lange beproeving?
Vervoerd naar de eerste hulp in een diepe slaap
Drie dagen later word ik wakker.
Gebroken benen, gebroken ribben en dertig
Verwijderen van hechtingen op de schedel en wenkbrauwboog
Onder ademhalingsondersteuning, buikwondbreuk
Ik voed en poep alleen door pijpen nu
Dagen gaan zo voorbij, het is al zes weken geleden.
Dat ik vast zit op dat ziekenhuisbed en niets doe.
Met uitzondering van enkele bezoeken, drie of vier brieven
Ik spendeer het grootste deel van mijn tijd aan het piekeren over mijn haat.
Om elke minuut van deze scène stilletjes opnieuw te bekijken.
Om mijn woede en verdriet te bedwingen.
Ik die nooit iets had gedaan, waarom ben ik het?
Waarom dit? Waarom dit? Waarom? Waarom? Shit !
Het is zeker dat ik vandaag meer hetzelfde ben
Ik wil gewoon een pistool kopen en deze jongens neerschieten.
En al hun mede-inboorlingen.
Als parasieten binnenvallen, is extreemrechts de remedie.
Ze kunnen beter naar huis gaan, terug naar hun bloed.
In plaats van te genieten van allocaties, Vuil mijn Frankrijk zo mooi
Massa etnische zuivering is de crouches en negers
Ik ben van mening dat bijvoorbeeld het in de Seine gooien van een