Boy & Bear — A Moment's Grace songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Moment's Grace" van Boy & Bear.
Songteksten
I wasn’t born this way
I’ve been living a lie they say
So when it brought me to my knees
Well, I had everything so tell me would you please
How could I possibly have needed so much more?
The thing I was craving then
Was some kind of laboring
So I might find a friend
In all the aching in my muscles as they hurt
Oh won’t you put my hands to work
To ease my mind
And you realize in a moments grace
You’ve been unraveling the fabric of your coat
And you pick a line down the wall and trace
Until the end
And when you walk back sorry
With a folding body
Like you should
No I am not
Gonna die this way.
Maybe it was the mold you see
That was knocking the wall in me And I forgot just what it was
That I had needed for all the time I’d been given
Maybe I’d forgot what living was now for
And you realize in a moments grace
You might just already be on to something good
And you pick a line down a cord and trace
Because you can
And when it comes back heavy
You’ll be more than ready
Like you should
Cause I am not
Gonna die this way
Through a crack in the road it sprung
The seedling warm and young
Stretching out for the sun
It’s August and I’m grinnin'
For this time I might be winnin'
As the moving lights that time of year lay still
And as my body changes a pace I seem to know again
That I am not gonna die this way
And I’ll hold my misses
In a bed of kisses
Like I should
Cause I am not
Gonna die this way
Songtekstvertaling
Zo ben ik niet geboren.
Ik leef een leugen, zeggen ze.
Dus toen het me op mijn knieën bracht
Nou, ik had alles dus zeg het me alsjeblieft.
Hoe kon ik zoveel meer nodig hebben?
Waar ik toen naar verlangde.
Was een soort van werken
Misschien vind ik een vriend.
In alle pijn in mijn spieren als ze pijn doen
Oh wil je mijn handen niet aan het werk zetten
Om mijn geest te kalmeren
En je realiseert je dat in een moment genade
Je hebt de stof van je jas ontrafeld.
En je kiest een lijn door de muur en traceert
Tot het einde
En als je terugloopt.
Met een vouwlijf
Zoals je zou moeten doen.
Nee, dat ben ik niet.
Ik ga zo sterven.
Misschien was het de schimmel die je ziet.
Dat klopte de muur in me en ik vergat gewoon wat het was
Dat ik nodig had voor al de tijd die me gegeven was.
Misschien was ik vergeten waar het leven nu voor was.
En je realiseert je dat in een moment genade
Misschien ben je al iets goeds op het spoor.
En je kiest een lijn door een navelstreng en traceert
Want je kunt
En als het zwaar terugkomt
Je zult meer dan klaar zijn.
Zoals je zou moeten doen.
Want dat ben ik niet.
Ik ga zo sterven.
Door een scheur in de weg sprong het
Het zaad warm en Jong
Strek zich uit voor de zon
Het is Augustus en ik lach
Voor deze keer win ik misschien.
Als de bewegende lichten die tijd van het jaar stil liggen
En als mijn lichaam een tempo verandert, lijk ik het weer te weten.
Dat ik zo niet ga sterven.
En Ik zal mijn missers vasthouden
In een bed vol kussen
Zoals ik zou moeten.
Want dat ben ik niet.
Ik ga zo sterven.