Bowerbirds — Olive Hearts songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Olive Hearts" van Bowerbirds.
Songteksten
With my toes dangling into the sea,
Into a fog, into a lonely drink.
Don’t lift me up,
I’m a wreck, I know.
Still, I’ve got miles to walk from the cape along the coast.
And we’ll play helicopter in the sand
And bite our thumbs at the acquaintances,
And make it known we’re on par for the evening,
And take the butcher’s knife through my words again.
Then in walk the mannered men
With their smokescreen yes.
And the sequined girls
With their skirts hemmed high.
And you will know from this
That it’s all to start.
Our glasses clink,
And our plastic swords stab our olive hearts.
All night like a friendly ghost
We haunt the ins and outs of this house of our gracious host
And give thanks, but not much helps.
And so here is where we give the toast:
Cheers to the wives of the drunks.
Cheers to the husbands that tag along for good luck.
Cheers to the miles it took to get here.
Cheers to the the nerve it takes to forget who we are.
Then in walk the mannered men
With their smokescreen yes.
And the sequined girls
With their skirts hemmed high.
And you will know from this
That it’s all to start.
Our glasses clink,
And our plastic swords stab our olive hearts.
Songtekstvertaling
Met mijn tenen bungelend in de zee,
In een mist, in een eenzaam drankje.
Til me niet op.,
Ik ben een wrak, ik weet het.
Maar ik moet nog kilometers lopen vanaf de Kaap langs de kust.
En we spelen helikopter in het zand
En bijt op onze duimen naar de kennissen,
En maak bekend dat we op par staan voor de avond.,
En neem het slagersmes weer door mijn woorden.
Dan wandelen de mannen die zich gedragen
Met hun rookgordijn wel.
And the sequined girls
Met hun rokken hoog geklemd.
En jullie zullen hiervan weten.
Dat het allemaal om te beginnen is.
Onze glazen klinken.,
En onze plastic zwaarden steken in onze olijfharten.
De hele nacht als een vriendelijke geest
We achtervolgen de ins en outs van dit huis van onze gracieuze gastheer
En bedank, maar niet veel helpt.
En hier geven we de toast.:
Proost op de vrouwen van de dronkaards.
Proost op de mannen die meegaan voor geluk.
Proost op de kilometers die nodig waren om hier te komen.
Proost op de moed die nodig is om te vergeten wie we zijn.
Dan wandelen de mannen die zich gedragen
Met hun rookgordijn wel.
And the sequined girls
Met hun rokken hoog geklemd.
En jullie zullen hiervan weten.
Dat het allemaal om te beginnen is.
Onze glazen klinken.,
En onze plastic zwaarden steken in onze olijfharten.