Bourvil — Bonjour, monsieur le maître d'école songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bonjour, monsieur le maître d'école" van Bourvil.

Songteksten

Monsieur le maître d'école,
Vous souvenez-vous encore de moi ?
D'un p'tit garçon qui fut, je crois,
Pas toujours sage,
D'un p'tit garçon qu'a bien grandi
Et qui maintenant souvent se dit :
«C'était l'bel âge !»

Monsieur le maître d'école,
Moi je m'souviens encore de vous,
Joujoux, genoux, cailloux, bijoux1Et toute la gamme,
Géographie, récitation,
Histoire de France et rédaction,
Oh ! Quel programme !

Malgré le temps qui s'envole,
Il en est pas moins vrai
Que les souvenirs d'école
Ne s'oublient jamais.

Monsieur le maître d'école,
Je n'oublierai jamais le jour,
C'était pendant le dernier cours,
Dernier bagage,
Quand j'ai senti poser sur moi
Votre main qui m'disait tout bas :
«Fait bon voyage...»

Monsieur le maître d'école,
Y a pas à dire, ces moments-là,
On y repense bien des fois,
On s'les rappelle
Et on est même tout étonné
De ne jamais avoir donné
De ses nouvelles.

Malgré le temps qui s'envole,
Il en est pas moins vrai
Que les souvenirs d'école
Ne s'oublient jamais.

La destinée un peu folle
A fait de moi un député.
Dans le pays j'suis invité
Comme un ministre.
Je prends des airs de grand seigneur
Pour épater les électeurs
Que j'administre
Mais un jour, devant l'école,
Parmi la foule, vous étiez là.
Vous m'avez dit :
«Bonjour toi !»
Ça m'a fait drôle
Et je suis redevenu le p'tit gars
J'ai murmuré, comme autrefois :
«Bonjour,
Monsieur le maître d'école !»

Songtekstvertaling

Mr schoolmeester, herinnert u zich mij nog ?
Van een kleine jongen die, denk ik, niet altijd wijs was, van een kleine jongen die goed opgroeide en die nu vaak tegen zichzelf zegt: "het was de mooie leeftijd !"Mr schoolmeester, ik herinner me u nog, Joujoux, genoux, pebbles, bijoux1 en het hele gebied, aardrijkskunde, voordracht, geschiedenis van Frankrijk en schrijven, Oh ! Wat een programma !

Ondanks de tijd die vliegt, is het niet minder waar dat schoolherinneringen nooit vergeten worden.

Meneer schoolmeester, Ik zal de dag nooit vergeten, het was tijdens de laatste klas, laatste bagage, toen ik voelde dat je hand op me lag, en zei, " goede reis..."Mijnheer schoolmeester, het is niet te zeggen, die momenten, we denken er vaak aan, We herinneren ons ze en we zijn zelfs verbaasd dat we nooit zijn nieuws hebben gegeven.

Ondanks de tijd die vliegt, is het niet minder waar dat schoolherinneringen nooit vergeten worden.

Een beetje gek lot heeft me tot parlementslid gemaakt.
In het land ben ik uitgenodigd als minister.
Ik neem de lucht in van een grote Heer om de kiezers te verbazen die ik bestuur, maar op een dag, voor de school, onder de menigte, was je daar.
Je zei tegen me: "hallo jij !"Het maakte me grappig en ik werd weer de kleine jongen die ik fluisterde, net als in het verleden:" Hallo, meneer schoolmeester !»