Borknagar — Cyclus songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cyclus" van Borknagar.

Songteksten

A flat planet in the centre of the universe
Who punctured us?
Who thrust the needle into our flesh?
Geocentrism came crawling back — licking the needle marks —
«Copernicus was never right», and our world turned as
Introvert as our minds
Kepler, Copernicus & Galilei suffocating in the vacuum of
The microcosms
The inside can wait as long as we’re preoccupied with
Shining the facade
We brought this upon ourselves — the connection breach
We cut the rope, we shut the power down
The line does not reach out any more
Diagonal traded for horizontal — there is no up and down
Gathered, trapped, closed into a linear thought
Kepler, Copernicus & Galilei suffocating in the vacuum of
The microcosms
The inside can wait as long as we’re preoccupied with
Shining the facade
Somehow we lost the ancient connection
All perspective eaten by newborn abilities
Entangled no more? — Simplicity the order of absent
Relations
Complexity a distant relative or a strange rumour
Reflective surfaces mirroring skin, cores diminish slowly
And silently
Nourishment torn away, light dimmed to the unrecognizable
Show us your universe and we’ll give you our world — we do
Not recognize it anyway!

Songtekstvertaling

Een vlakke planeet in het midden van het universum
Wie heeft ons doorboord?
Wie stak de naald in ons vlees?
Geocentrisme kwam terug kruipen-likkend aan de naaldsporen —
"Copernicus had nooit gelijk", en onze wereld veranderde als
Introvert als onze geest
Kepler, Copernicus & Galilei verstikkend in het vacuüm van
Microcosmos
De binnenkant kan wachten zolang we bezig zijn met
Lichtend op de façade
We hebben dit over onszelf afgeroepen - de verbinding breuk
We snijden het touw door, We sluiten de stroom af.
De lijn reikt niet meer uit
Diagonaal verhandeld voor horizontaal - er is geen op en neer
Verzameld, gevangen, gesloten in een lineaire gedachte
Kepler, Copernicus & Galilei verstikkend in het vacuüm van
Microcosmos
De binnenkant kan wachten zolang we bezig zijn met
Lichtend op de façade
Op een of andere manier verloren we de oude verbinding.
Alle perspectief opgegeten door pasgeborenen.
Niet meer verstrikt? - Eenvoud de Orde van afwezigheid
Relatie
Complexiteit een ver familielid of een vreemd gerucht
Reflecterende oppervlakken spiegelen huid, kernen verminderen langzaam
En stilletjes
Voeding weggerukt, licht naar het onherkenbare
Laat ons je universum zien en we geven je onze wereld.
Ik herken het toch niet!