BOMB THE MUSIC INDUSTRY — 25! songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "25!" van BOMB THE MUSIC INDUSTRY.

Songteksten

I walked to miles in the rain in a suit, my feet torn up by my father’s shoes
Receipts and cards tumble out of my pocket to the floor of the station,
I still don’t have a wallet
Up a flight of stairs to Herald Square, the umbrellas of New York take up too
much air
So we just walk real slow at double-arms-length, in unison
My mom dragged me to the doctor today, I’ve had a cough for a month and it won’t go away
I’ve been sleeping on floors for three hours a day and I’ve got no insurance so she has to pay
I can’t talk to my friends because I’m embarrassed
That I keep sliding back down, I keep depressed
We got our ideals, but no way to achieve them
We got our degree but got no means to use it We’re swimming in debt with no way to surmount it We got thirty bucks and we spend it on whiskey
We got credit cards so we got a new TV
We got mobile phones but no minutes, so text me Get out of my way because I’m 25
And I still act like I’m 10
I’m 25 and I don’t learn from my mistakes
So I make them again and again and again and again and again
We swallow our pride over piles of problems
We whine and complain but we don’t try to solve them
We’re reaching for answers but nobody’s got them
Get out of my way because I’m 25
And I still act like I’m 10 goddamn years old
I’m 25
And I still act like I’m 10 goddamn years old

Songtekstvertaling

Ik liep naar mijlen in de regen in een pak, mijn voeten verscheurd door de schoenen van mijn vader
Bonnetjes en kaarten tuimelen uit mijn zak naar de vloer van het station,
Ik heb nog steeds geen portemonnee.
Op een trap naar Herald Square, nemen de paraplu ' s van New York ook op.
veel lucht
Dus we lopen heel langzaam met twee armen, in harmonie.
Mijn moeder sleepte me vandaag naar de dokter, Ik heb een maand hoest gehad en het zal niet weggaan
Ik slaap al drie uur per dag op de vloer en ik heb geen verzekering dus ze moet betalen.
Ik kan niet met mijn vrienden praten omdat ik me schaam.
Dat ik steeds weer naar beneden glijd, dat ik depressief blijf
We hebben onze idealen, maar we kunnen ze niet bereiken.
We hebben ons diploma maar hebben geen middelen om het te gebruiken we zwemmen in de schulden zonder dat we het kunnen overstijgen We hebben 30 dollar en we geven het uit aan whisky
We hebben creditcards, dus we hebben een nieuwe TV.
We hebben mobiele telefoons maar geen minuten, dus sms me uit de weg, want ik ben 25
En ik doe nog steeds alsof ik 10 ben.
Ik ben 25 en ik leer niet van mijn fouten.
Dus ik maak ze opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw
We slikken onze trots over stapels problemen.
We zeuren en klagen, maar we proberen ze niet op te lossen.
We zoeken antwoorden, maar niemand heeft ze.
Uit de weg, want ik ben 25.
En ik doe nog steeds alsof ik tien Ben.
Ik ben 25.
En ik doe nog steeds alsof ik tien Ben.