Bodo Wartke — Heidenröslein songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Heidenröslein" van Bodo Wartke.
Songteksten
Sah ein Knab ein Röslein steh’n,
Röslein auf der Heiden,
war so jung und morgenschön,
lief er schnell, es nah zu sehn,
sah’s mit vielen Freuden.
Röslein, Röslein, Röslein rot,
Röslein auf der Heiden.
Knabe sprach: „Ich brech’ dich,
Röslein auf der Heiden!“
Röslein sprach: „Ich stech’ dich!
Das versprech’ ich dir, es sei denn
du läßt mich in Ruh’.
Dann ließ’ sich das sich vermeiden.“
Doch wie halt so die Knaben sind,
hört er nicht auf das Röslein.
Er schlägt die Warnung in den Wind
- wie kann man nur so blöd sein!
Der Knabe brach,
das Röslein stach,
worauf es dann zu Knaben sprach:
„Hättste mich mal nicht gebrochen,
dann hätt’ ich dich auch nicht gestochen.
Doch versprochen ist versprochen.
Warum machste auch solche Sachen?“
Rö, Rö, Röslein rot, ahaha,
Rö, Rö, Röslein auf der Heiden.
Mach’ nie ein Röslein tot!
Brich’ es nicht! Laß es bleiben!
Denn wenn sich erst die Rose rächt,
geht das mächtig in die Hose, echt!
Erst recht wegen eines Ausrupf-Risikos
reagieren Rosen rigoros.
Also solltest du mal eines Rose sehn,
und ist diese Rose noch so schön,
laß sie steh’n!
Besagter Knabe aber
ignoriert der Rose Tücken.
Er war Schnittblumen-Liebhaber,
und das Pflücken schien zu glücken.
Zwar zerschunden
von Schnittwunden,
stellte er voller Entzücken die Rose in ‘ne Vase.
In der Vase war sie wesentlich
von Wasser eingeengt und denkt,
wie sie auf der Wiese,
wo sie lose war versenkt,
Riesen-Rose einst gewesen,
eh sie ’n Knabe haben wollte,
welcher diese wie so ’n Bison
aus der Erde riß. Da rollte
sie die Blätter ineinander,
nebenan der Knabe stand.
Die Pracht der Rose in der Vase
- er sah sie, wie sie schwand!
„Schande!“, dachte er.
„Hätt’ ich sie mal nicht gebrochen!
In der Vase blüht sie kurz,
auf der Wiese noch Wochen.“
Diese hochtrabende Erkenntnis
weckt beim Knaben das Verständnis:
Wenn man ein Röslein bricht,
überlebt es meistens nicht.
Rö, Rö, Röslein rot,
Rö, Rö, Röslein auf der Heiden.
Nun ist das Röslein tot,
aber wenigsten war sein Leiden
doch noch zu etwas nutz:
Als Plädoyer für Umweltschutz
Songtekstvertaling
Toen een jongen een rozenknop zag staan, Rosebud op de heidenen, was zo jong en mooi in de ochtend, hij rende snel om het dichtbij te zien, en zag het met veel vreugde.
Röslein, Röslein, röslein rot, Röslein auf der Heiden.
De jongen zei: "Ik zal je breken, kleine rosebud op de heidenen!Röslein zei: Ik steek je neer.
Dat beloof ik je, tenzij je me laat rusten.
Dan kan dit vermeden worden."Maar net als de jongens, luistert hij niet naar de rozenknop.
Hij blaast de waarschuwing in de Wind - hoe kun je zo dom zijn!
De jongen brak, de kleine roos prikte, en toen zei ze tegen de jongen: "als ik niet een keer gebroken had, had ik jou ook niet geprikt.
Maar beloofd is beloofd.
Waarom doe je zulke dingen?"Rö, Rö, Röslein rot, ahaha, Rö, Rö, Röslein auf der Heiden.
Dood nooit een Roeslein!
Breek het niet! Laat het blijven!
Want als De Roos wraak neemt, gaat het echt in de broek.
Vooral vanwege het risico op een uitbraak, reageren rozen rigoureus.
Dus je zou een roos moeten zien, en als deze roos zo mooi is, laat het staan!
Hij negeert echter de valkuilen van de roos.
Hij was een liefhebber van snijbloemen, en het plukken leek succesvol te zijn.
Hoewel verbrijzeld door sneden, zette hij de roos in een vaas vol verrukking.
In de vaas werd ze in wezen door water opgesloten en denkt aan hoe ze ooit in de weide was geweest, waar ze losjes gezonken was, voordat ze een jongen wilde, die haar als een bizon uit de aarde trok. Toen rolde ze de bladeren in elkaar, en de jongen stond naast haar.
De pracht van de roos in de vaas-hij zag het slinken!
"Schande!"dacht hij.
"Had ik hem maar niet gebroken!
In de vaas bloeit het kort, op de weide nog weken."Dit hoog klinkende inzicht wekt het begrip van de jongen: als je een rozenknop breekt, overleeft het meestal niet.
Romeinen, romeinen, Röslein rot, romeinen, romeinen, Röslein auf der Heiden.
Nu is de Röslein dood, maar zijn lijden was in ieder geval nog nuttig: als pleidooi voor milieubescherming