Bob Dylan — Tangled up in Blue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tangled up in Blue" van Bob Dylan.
Songteksten
Early one morninЂ™ the sun was shininЂ™,
I was layinЂ™ in bed
WondЂ™rinЂ™ if sheЂ™d changed at all
If her hair was still red.
Her folks they said our lives together
Sure was gonna be rough
They never did like mamaЂ™s homemade dress
PapaЂ™s bankbook wasnЂ™t big enough.
And I was standinЂ™ on the side of the road
Rain fallinЂ™ on my shoes
Heading out for the east coast
Lord knows IЂ™ve paid some dues gettinЂ™ through,
Tangled up in blue.
She was married when we first met
Soon to be divorced
I helped her out of a jam, I guess,
But I used a little too much force.
We drove that car as far as we could
Abandoned it out west
Split up on a dark sad night
Both agreeing it was best.
She turned around to look at me As I was walkinЂ™ away
I heard her say over my shoulder,
WeЂ™ll meet again someday on the avenue,
Tangled up in blue.
I had a job in the great north woods
Working as a cook for a spell
But I never did like it all that much
And one day the ax just fell.
So I drifted down to new orleans
Where I happened to be employed
WorkinЂ™ for a while on a fishinЂ™ boat
Right outside of delacroix.
But all the while I was alone
The past was close behind,
I seen a lot of women
But she never escaped my mind, and I just grew
Tangled up in blue.
She was workinЂ™ in a topless place
And I stopped in for a beer,
I just kept lookinЂ™ at the side of her face
In the spotlight so clear.
And later on as the crowd thinned out
IЂ™s just about to do the same,
She was standing there in back of my chair
Said to me, donЂ™t I know your name?
I muttered somethinЂ™ underneath my breath,
She studied the lines on my face.
I must admit I felt a little uneasy
When she bent down to tie the laces of my shoe,
Tangled up in blue.
She lit a burner on the stove and offered me a pipe
I thought youЂ™d never say hello, she said
You look like the silent type.
Then she opened up a book of poems
And handed it to me
Written by an italian poet
From the thirteenth century.
And every one of them words rang true
And glowed like burninЂ™ coal
PourinЂ™ off of every page
Like it was written in my soul from me to you,
Tangled up in blue.
I lived with them on montague street
In a basement down the stairs,
There was music in the cafes at night
And revolution in the air.
Then he started into dealing with slaves
And something inside of him died.
She had to sell everything she owned
And froze up inside.
And when finally the bottom fell out
I became withdrawn,
The only thing I knew how to do Was to keep on keepinЂ™ on like a bird that flew,
Tangled up in blue.
So now IЂ™m goinЂ™ back again,
I got to get to her somehow.
All the people we used to know
TheyЂ™re an illusion to me now.
Some are mathematicians
Some are carpenterЂ™s wives.
DonЂ™t know how it all got started,
I donЂ™t know what theyЂ™re doinЂ™ with their lives.
But me, IЂ™m still on the road
HeadinЂ™ for another joint
We always did feel the same,
We just saw it from a different point of view,
Tangled up in blue.
Songtekstvertaling
Vroeg in de ochtend stond de zon op,
Ik lag in bed.
Als ze ook maar iets veranderd is.
Als haar haar nog rood was.
Haar ouders zeiden dat we samen leefden.
Het zou moeilijk worden.
Ze vonden mama ' s zelfgemaakte jurk nooit leuk.
Papa's bankboek was niet groot genoeg.
En ik stond aan de kant van de weg.
Regenval op mijn schoenen
Op weg naar de oostkust
God weet dat ik wat geld heb betaald.,
Verstrikt in blauw.
Ze was getrouwd toen we elkaar voor het eerst ontmoetten.
Binnenkort gescheiden
Ik heb haar uit de problemen geholpen, denk ik.,
Maar ik gebruikte een beetje te veel kracht.
We reden zo ver als we konden.
Verlaten in het westen
Opsplitsen op een donkere droevige nacht
Beiden waren het er over eens dat het het beste was.
Ze draaide zich om en keek me aan terwijl ik weg liep.
Ik hoorde haar over mijn schouder zeggen,
We zien elkaar op een dag weer op de avenue.,
Verstrikt in blauw.
Ik had een baan in de great north woods
Werken als kok voor een tijdje
Maar ik vond het nooit zo leuk.
En op een dag viel de bijl.
Dus ik dreef naar new orleans.
Waar ik toevallig werkte
Workin™ voor een tijdje op een boot van zijn moeder.
Net buiten delacroix.
Maar al die tijd was ik alleen.
Het verleden lag vlak achter ons.,
Ik heb veel vrouwen gezien.
Maar ze is nooit aan me ontsnapt, en ik groeide gewoon
Verstrikt in blauw.
Ze werkte op een topless plek.
En ik kwam langs voor een biertje.,
Ik bleef maar kijken aan de zijkant van haar gezicht.
In de schijnwerpers zo duidelijk.
En later als de menigte uitdunde
Ik ga net hetzelfde doen.,
Ze stond daar achter in mijn stoel.
Zei tegen mij, don peetwel Weet ik niet hoe je heet?
Ik mompelde iets onder mijn adem. ,
Ze bestudeerde de lijnen op mijn gezicht.
Ik moet toegeven dat ik me een beetje ongemakkelijk voelde.
Toen ze boog om de veters van mijn schoen te strikken,
Verstrikt in blauw.
Ze stak een prepaid aan op het fornuis en bood me een pijp aan.
Ik dacht dat je nooit gedag zou zeggen, zei ze.
Je ziet eruit als het stille type.
Toen opende ze een boek met gedichten.
En gaf het aan mij
Geschreven door een Italiaanse dichter
Uit de dertiende eeuw.
En elk van die woorden klonk waar
En gloeide als een steen.
Van elke pagina
Alsof het in mijn ziel geschreven is van mij aan jou.,
Verstrikt in blauw.
Ik woonde bij hen in montague street.
In een kelder beneden de trap.,
Er was ' s nachts muziek in de cafés.
En revolutie in de lucht.
Toen begon hij met slaven om te gaan.
En iets in hem stierf.
Ze moest alles verkopen wat ze bezat.
En bevroor van binnen.
En toen uiteindelijk de bodem eruit viel
Ik werd teruggetrokken.,
Het enige wat ik kon doen Was door blijven gaan als een vogel die vloog. ,
Verstrikt in blauw.
Dus nu ga ik weer terug.,
Ik moet naar haar toe.
Alle mensen die we kenden
Ze zijn nu een illusie voor me.
Sommige zijn wiskundigen.
Sommigen zijn carpenters vrouw.
Don weet niet hoe het allemaal begon.,
Ik weet niet wat ze met hun leven gaan doen.
Maar ik ben nog steeds onderweg.
Headin™ voor een andere joint
We voelden altijd hetzelfde.,
We zagen het vanuit een ander standpunt.,
Verstrikt in blauw.