Bob Dylan — Lay Down Your Weary Tune songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lay Down Your Weary Tune" van Bob Dylan.
Songteksten
Lay down your weary tune, lay down,
Lay down the song you strum,
And rest yourself 'neath the strength of strings
No voice can hope to hum.
Struck by the sounds before the sun,
I knew the night had gone.
The morning breeze like a bugle blew
Against the drums of dawn.
Lay down your weary tune, lay down,
Lay down the song you strum,
And rest yourself 'neath the strength of strings
No voice can hope to hum.
The ocean wild like an organ played,
The seaweed’s wove its strands.
The crashin' waves like cymbals clashed
Against the rocks and sands.
Lay down your weary tune, lay down,
Lay down the song you strum,
And rest yourself 'neath the strength of strings
No voice can hope to hum.
I stood unwound beneath the skies
And clouds unbound by laws.
The cryin' rain like a trumpet sang
And asked for no applause.
Lay down your weary tune, lay down,
Lay down the song you strum,
And rest yourself 'neath the strength of strings
No voice can hope to hum.
The last of leaves fell from the trees
And clung to a new love’s breast.
The branches bare like a banjo played
To the winds that listened best.
I gazed down in the river’s mirror
And watched its winding strum.
The water smooth ran like a hymn
And like a harp did hum.
Lay down your weary tune, lay down,
Lay down the song you strum,
And rest yourself 'neath the strength of strings
No voice can hope to hum.
Songtekstvertaling
Leg je vermoeide melodie neer, ga liggen.,
Leg het lied neer dat je strumt,
En rust uit met de kracht van de snaren.
Geen stem kan hopen te neuriën.
Getroffen door de geluiden voor de zon,
Ik wist dat de nacht voorbij was.
The morning breeze like a bugle blies
Tegen de dageraadtrommels.
Leg je vermoeide melodie neer, ga liggen.,
Leg het lied neer dat je strumt,
En rust uit met de kracht van de snaren.
Geen stem kan hopen te neuriën.
De oceaan wild als een orgel gespeeld,
Het zeewier heeft zijn strengen geweven.
De botsende golven als bekkens botsten tegen elkaar.
Tegen de rotsen en het zand.
Leg je vermoeide melodie neer, ga liggen.,
Leg het lied neer dat je strumt,
En rust uit met de kracht van de snaren.
Geen stem kan hopen te neuriën.
Ik stond onder de lucht.
En wolken ontbonden door wetten.
De huilende regen als een trompet zong
En vroeg om geen applaus.
Leg je vermoeide melodie neer, ga liggen.,
Leg het lied neer dat je strumt,
En rust uit met de kracht van de snaren.
Geen stem kan hopen te neuriën.
De laatste bladeren vielen uit de bomen.
En klampte zich vast aan een nieuwe liefdesborst.
De takken kaal als een banjo
Naar de wind die het beste luisterde.
Ik keek naar beneden in de spiegel van de rivier
En zag zijn kronkelende glans.
Het gladde water liep als een hymne.
En zoals een harp neuriede.
Leg je vermoeide melodie neer, ga liggen.,
Leg het lied neer dat je strumt,
En rust uit met de kracht van de snaren.
Geen stem kan hopen te neuriën.