Bob Dylan — Bob Dylan's Dream songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bob Dylan's Dream" van Bob Dylan.
Songteksten
While riding on a train goin' west,
I fell asleep for to take my rest.
I dreamed a dream that made me sad,
Concerning myself and the first few friends I had.
With half-damp eyes I stared to the room
Where my friends and I spent many an afternoon,
Where we together weathered many a storm,
Laughin' and singin' till the early hours of the morn.
By the old wooden stove where our hats was hung,
Our words were told, our songs were sung,
Where we longed for nothin' and were quite satisfied
Talkin' and a-jokin' about the world outside.
With haunted hearts through the heat and cold,
We never thought we could ever get old.
We thought we could sit forever in fun
But our chances really was a million to one.
As easy it was to tell black from white,
It was all that easy to tell wrong from right.
And our choices were few and the thought never hit
That the one road we traveled would ever shatter and split.
How many a year has passed and gone,
And many a gamble has been lost and won,
And many a road taken by many a friend,
And each one I’ve never seen again.
I wish, I wish, I wish in vain,
That we could sit simply in that room again.
Ten thousand dollars at the drop of a hat,
I’d give it all gladly if our lives could be like that.
Songtekstvertaling
Terwijl je met de trein naar het westen rijdt,
Ik viel in slaap om te rusten.
Ik droomde een droom die me verdrietig maakte,
Over mezelf en de eerste paar vrienden die ik had.
Met halfvochtige ogen staarde ik naar de kamer.
Waar mijn vrienden en ik vaak een middag doorbrachten,
Waar we samen vele stormen hebben doorstaan.,
Lachen en zingen tot de vroege uren van de ochtend.
Bij de oude houten kachel waar onze hoeden werden opgehangen,
Onze woorden werden verteld, onze liedjes werden gezongen,
Waar we naar niets snakken en tevreden waren
Praten over de buitenwereld.
Met spookharten door de hitte en kou,
We hadden nooit gedacht dat we oud zouden worden.
We dachten dat we voor altijd in de lol konden zitten.
Maar onze kansen waren echt een miljoen tegen een.
Zo makkelijk was het om zwart van wit te onderscheiden.,
Het was allemaal zo makkelijk om het verkeerde van het goede te onderscheiden.
En onze keuzes waren weinig en de gedachte raakte nooit
Dat de enige weg die we bewandelden ooit uiteen zou vallen.
Hoeveel jaar is er verstreken en gegaan,
En er is veel gok verloren gegaan en gewonnen.,
En vele wegen genomen door vele vrienden,
En iedereen die ik nooit meer heb gezien.
Ik wens, ik wens, ik wens tevergeefs,
Dat we weer gewoon in die kamer konden zitten.
Tienduizend dollar bij de val van een hoed.,
Ik zou het graag allemaal geven als ons leven zo kon zijn.