Blood Axis — The Voyage (Canto I) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Voyage (Canto I)" van Blood Axis.
Songteksten
Thus with stretched sail, we went over sea till day’s
end
Sun to his slumber, shadows o’er all the ocean
Came we then to the bounds of deepest water
Covered with close-webbed mist, unpierced ever
With glitter of sun-rays
Nor with stars stretched, nor looking back from heaven
Swartest night stretched over wreteched men there.
The ocean flowing backward, came we then to the place
Aforesaid by Circe.
Here did they rites, Perimedes and Eurylochus,
And drawing sword from my hip
I dug the ell-square pitkin;
Poured we libations unto each the dead,
First mead and then sweet wine, water mixed with white
flour
Then prayed I many a prayer to the sickly death’s-
heads;
As set in Ithaca, sterile bulls of the best
For sacrifice, heaping the pyre with goods,
A sheep to Tiresias only, black and a bell-sheep.
Dark blood flowed in the fosse,
Souls out of Erebus, cadaverous dead, of brides
Of youths and of the old who had borne much;
Souls stained with recent tears, girls tender,
Many men, mauled with bronze lance heads,
Battle spoil, bearing yet dreory arms,
These many crowded about me; with shouting,
Pallor upon me, cried to my men for more beasts;
Slaughtered the herds, sheep slain of bronze;
Poured ointment, cried to the gods,
To Pluto the strong, and praised Proserpine;
Unsheathed the narrow sword,
I sat to keep off the impetuous impotent dead,
Till I should hear Tiresias.
But first Elpenor came, our friend Elpenor,
Unburied, cast on the wide earth,
Limbs that we left in the house of Circe,
Unwept, unwrapped in the sepulchre, since toils urged
other.
Pitiful spirit.
Songtekstvertaling
Zo gingen we met uitgestrekt zeil over zee tot aan de dag
einde
Zon naar zijn slaap, schaduwen van de hele oceaan
Toen kwamen we aan de grenzen van het diepste water
Bedekt met nevel, ongedierte.
Met stralende stralen
Noch met uitgestrekte sterren, noch met een blik naar de hemel.
De ergste nacht strekte zich uit over ellendige mannen daar.
De oceaan stroomde achteruit, kwamen we toen naar de plek
Eerder gezegd door Circe.
Hier hebben ze riten, Perimedes en Eurylochus,
En het zwaard uit mijn heup trekken
Ik groef de ell-square pitkin.;
En wij schonken den dooden drank,,
Eerst honingwijn en dan zoete wijn, water gemengd met wit
bloem
Toen heb ik gebeden voor de ziekelijke dood.-
hoofd;
Zoals ingesteld in Ithaca, steriele stieren van de beste
Voor opoffering, het hepen van de brandstapel met goederen,
Alleen een schaap naar Tiresias, Zwart en een klokkendeep.
Donker bloed stroomde in de fosse,
Zielen uit Erebus, kadaverachtige doden, bruiden
Van de jongeren en de ouderen die veel gedragen hebben;
Zielen besmeurd met recente tranen, meisjes teder,
Veel mannen, verscheurd met bronzen lanskoppen,
Strijd bederf, met nog dreory wapens,
Deze vele overvolle over mij; met geschreeuw,
Pallor upon me, riep mijn mannen om meer beesten;
Slacht de kuddes, van brons afgeslachte schapen;
Gegoten zalf, gehuild tegen de goden,
Aan Pluto de sterke, en prezen Proserpine;
Ontschede het smalle zwaard,
Ik zat om de onstuimige impotente dood te vermijden.,
Tot ik Tiresias hoorde.
Maar eerst kwam Elpenor, onze vriend Elpenor. ,
Onbeproefd gelaten, op de brede aarde geworpen,
Ledematen die we achterlieten in het huis van Circe.,
Unwept, unwrapped in the sepulchre, want toils drong aan
ander.
Zielige geest.