Blood Axis — The Dream songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Dream" van Blood Axis.
Songteksten
Ôwê, war sint verswunden
Alliu mîniu jâr!
Ist mîn leben mir getroumet
Oder ist ez wâr?
Daz ich ie wânde, daz iht waere
Was daz iht?
Dar nâch hân ich geslâfen
Und enweiz es niht
Nû bin ich erwachet
Und ist mir unbekant
Daz mir hie vor was kündic
Als mîn ander hant
Liute unde lant, dar in ich
Von kinde bin erzogen
Die sint mir frömde worden
Reht als ob ez sî gelogen
Die mîne gespilen wâren
Die sint traege und alt
Bereitet ist daz velt
Verhouwen ist der walt
Wan daz daz wazzer fliuzet
Als ez wîlent flôz
Für wâr, ich wânde
Mîn ungelücke wurde grôz
Mich grüezet maneger trâge
Der mich bekande ê wol
Diu welt ist allenthalben
Ungenâden vol
Als ich gedenke an manegen
Wünneclîchen tac
Die mir sint enpfallen
Als in daz mer ein slac
Iemer mêre ouwê
English translation:
Alas, where have they gone to, year on weary year?
Was it all a dream then, my life’s, my love’s career?
Things I took for granted, were they really so?
Sleep, sleep overtook me, and then I didn’t know
Now I have awakened, but like a foreign land
Are things once as familiar as my own right hand
The people and the places that as a child I knew
Now seem strange and distant, a tale which isn’t true
Children I once played with are no longer young and proud
The forests have been levelled, the meadows have been ploughed
But for the river flowing where it always flowed
My heart could never carry its heavy, heavy load
Some who paid me honour now turn their eyes away;
The world is too ungrateful when one is old and grey
Fondly I remember what joy there used to be
Those days have vanished traceless as ripples on the sea
Evermore, alas!
Alas, for the young people, how lamentable they are
Once they were so courtly, a better crowd by far
All they know is worry! Why are they so sad?
Though I search the world over, not one I find is glad
Dancing, laughing, singing are no-where in their creed
No Christian ever saw a more pathetic breed
Just look at how the ladies bind up their hair;
Proud knights attired in costumes the peasantry might wear
Unlovely, unkind letters have come to us from Rome;
Distress caused at a distance brings despondency at home
Once we lived not badly. It troubles me within:
When laughter turns to mourning, what then do we win?
The wild birds in the branches, they too lament our plight
How can I continue to hope for some respite?
Oh, but this is foolish, to be so sorely vexed!
To seek joy in this world is to lose it in the next
Evermore, alas!
Alas, how we’ve been poisoned by things which taste so sweet
If you take the honey, gall is what you’ll eat
The world without is pleasing, white and green and red;
Within, dark black’s her colour, dismal like the dead
Whoever she seduces should look to be redeemed;
Penance for some great sin may be lighter than it seemed
Take note, you knights, consider! This is your travail:
You wear the shining helmet, the shirt of strong chain mail
Yours is the sturdy long-shield, the consecrated sword;
I wish that I were worthy of such a bless’d reward
What riches I, a poor man, could then accumulate
(I don’t mean gold or silver or any vast estate!)
An eternal crown of glory would then my brow enhance;
Any simple soldier could win one with his lance
If I could cross the ocean, if that could come to pass
My song would be rejoicing, and nevermore «alas!»
Nevermore «alas!»
Songtekstvertaling
Ôwê, was sint vers wonden
Alliu mîniu jâr!
Is mîn het leven van mij wordroumet
Of is ez wâr?
Daz ich ie wânde, Daz IHT waere
Welke daz IHT?
Ik heb geslapen.
En Weiz niht it
Nû ben ik ontwaakt
En is mij onbekend
Daz me hier voor wat kündic
Als mîn Ender hant
Liute unde Lant, dar in I
Bij kinde am.
The sint me frömde
Blijkt dat ez sî loog.
De mîne gecilen zou
De sint brancard en oud
Bereid is Daz velt
Verheuwen is de walt.
Wan daz daz wazzer fliuzet
Als ez wîlent flôz
Voor wâr, I wânde
Mîn gap werd grôz
Me maneger trâge grüezet
Van mij bekende dat
Diu wereld is overal
Ungenâden vol
Als ik me manegen herinner
Wünneclîchen tac
De me sint enpfallen
Zoals in daz mer a slac
Iemer mêre ouwê
Nederlandse vertaling:
Helaas, waar zijn ze naar toe gegaan, jaar op vermoeid jaar?
Was het toen allemaal een droom, mijn leven, mijn liefde ' s carrière?
Dingen die ik vanzelfsprekend vond, waren ze echt zo?
Slaap, slaap overviel me, en toen wist ik het niet.
Nu ben ik ontwaakt, maar als een vreemd land
Zijn dingen ooit zo bekend als mijn eigen rechterhand
De mensen en de plaatsen die ik als kind kende
Nu lijken vreemd en afstandelijk, een verhaal dat niet waar is
Kinderen waar ik ooit mee gespeeld heb zijn niet meer jong en trots
De bossen zijn platgeploegd, de weiden zijn geploegd
Maar voor de rivier die stroomt waar het altijd stroomt
Mijn hart kan nooit zijn zware last dragen.
Sommigen die me eer betaalden, keren nu hun ogen van me af.;
De wereld is te ondankbaar als men Oud en grijs is
Ik herinner me nog hoe gelukkig er vroeger was.
Die dagen zijn spoorloos verdwenen als rimpelingen op zee.
Evermore, helaas!
Helaas, voor de jongeren, hoe betreurenswaardig ze zijn
Ooit waren ze zo hoffelijk, een betere menigte veruit
Ze weten alleen dat ze zich zorgen maken. Waarom zijn ze zo verdrietig?
Al doorzoek ik de wereld, niemand is blij.
Dansen, lachen, zingen zijn niet waar in hun credo
Geen christen heeft ooit een meer zielig ras gezien.
Kijk hoe de dames hun haar vastbinden.;
Trotse ridders gekleed in kostuums die de boeren kunnen dragen
Onlosmakelijk, onaardige brieven zijn naar ons gekomen vanuit Rome.;
Angst veroorzaakt op afstand brengt wanhoop thuis.
Ooit leefden we niet slecht. Het verontrust me van binnen.:
Als lachen in rouw verandert, wat winnen we dan?
De wilde vogels in de takken treuren ook over ons
Hoe kan ik blijven hopen op wat respijt?
Oh, maar dit is dom, om zo treurig te zijn!
Om vreugde te zoeken in deze wereld is om het te verliezen in de volgende
Evermore, helaas!
Helaas, hoe we vergiftigd zijn door dingen die zo zoet smaken
Als je de honing neemt, is gal alles wat je eet.
De wereld zonder is aangenaam, wit en groen en rood;
Van binnen is donker zwart haar kleur, somber als de doden
Wie ze ook verleidt, moet zich verlossen.;
Boetedoening voor een grote zonde kan lichter zijn dan het leek.
Let op, ridders, overweeg! Dit is jouw taak.:
Je draagt de glanzende helm, het shirt van sterke ketting post
De jouwe Is het stevige lange Schild, het gewijde zwaard. ;
Ik wou dat ik zo ' n zegening waard was.
Welke rijkdom ik, een arme man, dan kon verzamelen
(Ik bedoel niet goud of zilver of een groot landgoed!)
Een eeuwige kroon van glorie zou dan mijn wenkbrauw versterken;
Elke simpele soldaat kan er één winnen met zijn lans.
Als ik de oceaan kon oversteken, als dat kon gebeuren
Mijn lied zou blij zijn, en nooit meer "alas!»
Nooit meer " helaas!»