Blaggards — Foggy Dew songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Foggy Dew" van Blaggards.
Songteksten
As down the glen one Easter morn
To a city fair rode I
Where Armed lines of proud marching men
In squadrons passed me by
No fife did hum nor battle drum
Did sound it’s dread tattoo
But the Angelus bell o’er the Liffey swell
Rang out in the foggy dew
Right proudly high over Dublin Town
They hoisted the flag of war
'Twas better to die 'neath an Irish sky
Than at Sulva or Sud El Bar
And from the plains of Royal Meath
Strong men came hurrying through
While Britannia’s Huns, with their long range guns
Sailed in from the foggy dew
'Twas England bade our Wild Geese go
And small nations might be free
But their lonely graves are by Sulva’s waves
Or the shore of the Great North Sea
Oh, had they died by Pearse’s side
Or fought with Cathal Brugha
Their names we will keep where the fenians sleep
'Neath the shroud of the foggy dew
But the bravest fell as the requiem bell
Sang mournfully and clear
For those who died that Easter tide
In the springtime of the year
And the world did gaze with deep amaze
At those fearless men, but few
Who bore the fight that freedom’s light
Would shine through the foggy dew
Oh, back through the glen I rode again
And my heart with grief was sore
For I parted then with those valiant men
Whom I never shall see more
But to and fro in my dreams I go
And I’d kneel and pray for you
For slavery fled, O glorious dead
When you fell in the foggy dew
Songtekstvertaling
♪ As down the glen one Paasmorn ♪
Naar een kermis Reed I
Waar gewapende linies van trotse marcherende mannen
In eskaders passeerde me door
Geen fife neuriede of slagtrommel
Het klonk als een dread tattoo.
Maar de Angelus bell of the Liffey zwellen
Riep uit in de mistige dauw
Recht hoog boven Dublin Town
Ze hieven de oorlogsvlag op.
Het was beter om te sterven in een Ierse lucht
Dan in Sulva of Sud El Bar
En van de vlakten van de Koninklijke Meath.
Sterke mannen kwamen haastig door
Terwijl Britannia ' s Huns, met hun langeafstandswapens
Voer binnen vanaf de mistige dauw
Het was Engeland die onze Wilde Ganzen liet gaan
En kleine naties zouden vrij kunnen zijn
Maar hun eenzame graven zijn bij Sulva ' s golven
Of de kust van de grote Noordzee
Oh, waren ze aan Pearse ' s zijde gestorven
Of vocht met Cathal Brugha
Hun namen zullen we bewaren waar de fenians slapen.
'Neath the shroud of the foggy dew
Maar de dapperste viel als de requiem bell.
Verdrietig en helder gezongen
Voor degenen die dat Easter tide stierven
In de lente van het jaar
En de wereld keek met diepe verbazing
Op die onbevreesde mannen, maar weinig
Wie droeg de strijd die vrijheid ' s licht
Zou schijnen door de mistige dauw
Oh, terug door de glen ik reed weer
En mijn hart van verdriet was pijnlijk
Want ik scheidde toen met die dappere mannen.
Die ik nooit meer zal zien.
Maar naar en af in mijn dromen ga ik
En ik zou knielen en voor je bidden.
Want slavernij vluchtte, o glorieuze doden
Toen je in de mist viel