Blackmore's Night — Windmills songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Windmills" van Blackmore's Night.

Songteksten

Far from the worn path of reason
Further away from the sane
He battles his shadows and demons
Fighting to light the way
And the dust and the dirt cloud his vision
Onward he rides unafraid
He fights the good fight for good reason
A star that refuses to fade
Still he braves his path
While windmills only laugh
She was wounded and wild when he found her
He saw her through child’s eyes
She fell for the spell he was under
Each day a brand new surprise
And she watches with strange curiosity
She wants so much to believe
Trying to break the chains of reality
Dying to set herself free
Still he braves his path
While windmills only laugh
Though he may appear tattered and broken
His clothes are shabby and bare
Still he glows like the light from a candle
With passion of one who still cares
There was always a rhyme to the reason
Peering out from tired eyes
The truth finally came in treason
So wrong but so justified
So wrong but so justified
Windmills close their eyes

Songtekstvertaling

Ver van het Versleten pad van de rede
Verder weg van het gezonde
Hij vecht tegen zijn schaduwen en demonen.
Vechten om de weg te verlichten
En het stof en het vuil vertroebelen zijn visie.
Verder rijdt hij onbevreesd.
Hij vecht het goede gevecht om een goede reden.
Een ster die weigert te vervagen
Toch vecht hij zijn pad.
Terwijl windmolens alleen maar lachen
Ze was gewond en wild toen hij haar vond.
Hij zag haar door de ogen van een kind.
Ze viel voor de betovering die hij had.
Elke dag een gloednieuwe verrassing
En ze kijkt met vreemde nieuwsgierigheid
Ze wil zo graag geloven
Proberen de ketens van de realiteit te breken
Sterven om zichzelf te bevrijden
Toch vecht hij zijn pad.
Terwijl windmolens alleen maar lachen
Hoewel hij misschien verscheurd en gebroken lijkt
Zijn kleren zijn sjofel en kaal.
Toch gloeit hij als het licht van een kaars.
Met passie van iemand die nog steeds om je geeft
Er was altijd een rijm om de reden
Gluren vanuit vermoeide ogen
De waarheid kwam uiteindelijk in verraad.
Zo verkeerd maar zo gerechtvaardigd
Zo verkeerd maar zo gerechtvaardigd
Windmolens sluiten hun ogen