Black Tongue — Falsifier songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Falsifier" van Black Tongue.
Songteksten
The sins of the Father prophesised
They have built a foundation
On which they forged temporary structures
Houses of straw
Towers of sand
Monolithic in structure
But built by frail hands
Pillars and idols of man
Can’t withstand the storms that followed
The waves of betrayal crash against these walls
And with fear in our hearts we watch them fall
Now the architects are safe in their tombs
Sheltered by the carcass of the mother they raped
Protected in death by the Earth
Now all that’s left is this sea of shit with a film of gold painted over it And the child now awake understands his father’s treachery
The Ocean reclaims this world
As he clings to the mast of this sinking ship
Timbers sinking down to the crushing depths
The Ocean reclaims this world
The waves of betrayal crash against these walls
And with fear in our hearts we watch them fall
Now the architects are safe in their tombs
Sheltered by the carcass of the mother they raped
Protected in death by the Earth
Under a blackened sky
The child of man is left to die
Bloated and swollen, he sinks down and joins the land
His fate sealed by his father’s own hand
Father, why?
How could you murder your child?
This wasteland is all that’s left
And you’ve condemned your son to this hell
Songtekstvertaling
De zonden van de Vader voorspeld
Ze hebben een fundering gebouwd
Waarop zij tijdelijke structuren gesmeed hebben
Huizen van stro
Zandtorens
Monolithisch in structuur
Maar gebouwd met zwakke handen
Pilaren en idolen van de mens
Kan de stormen die volgden niet weerstaan.
De golven van verraad botsen tegen deze muren.
En met angst in ons hart zien we ze vallen
Nu zijn de architecten veilig in hun graven.
Beschut door het karkas van de moeder die ze verkrachtten
Beschermd in de dood door de aarde
Het enige wat overblijft is deze zee van stront met een film van goud er overheen geschilderd en het kind nu wakker begrijpt het verraad van zijn vader
De oceaan neemt deze wereld weer op.
Terwijl hij zich vastklampt aan de mast van dit zinkende schip
Hout dat naar de verpletterende diepte zakt
De oceaan neemt deze wereld weer op.
De golven van verraad botsen tegen deze muren.
En met angst in ons hart zien we ze vallen
Nu zijn de architecten veilig in hun graven.
Beschut door het karkas van de moeder die ze verkrachtten
Beschermd in de dood door de aarde
Onder een zwarte hemel
Het kind des mensen is achtergelaten om te sterven
Opgeblazen en gezwollen, hij zinkt naar beneden en voegt zich bij het land
Zijn lot bezegeld door zijn vaders eigen hand
Vader, waarom?
Hoe kon je je kind vermoorden?
Deze woestenij is alles wat er over is.
En je hebt je zoon tot deze hel veroordeeld.