Blå Tåget — På väg till koppargruvan songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "På väg till koppargruvan" van Blå Tåget.
Songteksten
Jag lämnade hemmet en mulen afton i april
Var på väg till koppargruvan, jag skulle börja på mitt skift
Jag halvsov vid ratten, kan ju vägen utantill
När jag plötsligt fick syn på en svanslös räv som tydligen ville ha lift
Jag stannade bilen och räven hoppade in
Han föreföll nervös, han satt och vred sig i sin stol
Nå, jag tänkte inte på det men det behövdes mer bensin
Så jag saktade in vid en bensinstation. Då drog räven fram en pistol
Jag hörde räven väsa: «Stanna inte här
Fortsätt mesamma till Heartbreak hotel där dom håller konferens
Statsråd, byrokrater, diriktörer, militär
Jag måste hämnas på dom jävlarna. Dom har huggit av mig min svans
Jag han inte svara för mitt på vägen stod en björn
En underlig björn som var naken och frusen och vred
Men det konstigaste var att på björnen satt en örn
En örn utan vingar och en björn utan päls. Dom ville bägge följa med
Jag lät dem ta plats men sa: «Bensinen är snart slut»
Men örnen kved med rosslig röst: «Vårt hat är utan gräns
Vingarna och pälsen skall vi hämnas med hjälp av krut
Som vi tagit med oss för att spränga hotellet där dom håller konferens»
Jag körde på så länge det gick, det var väl en mil eller två
Och så satt vi där i bilen, ingen sa nått på en stund
Då hördes björnen brumma: «Det är sent, vi måste gå!
Så på björnens kala rygg red vi fram. Plötsligt hördes en ilsket skällande hund
Räven rynka pannan när han hörde hundens skall
Och sa det var en elak schäfer ökänd för sitt skäll
Vi klev av från björnen som klättra upp i en tall
Och från tallens topp så han konturerna av det hemska Heartbreak hotel
Räven sa: «Bevakningen sköts av en tvåhövdad vaktpatrull
Av schäfern, en eländig lakej åt en annan eländig lakej
En sadistisk furir som fått avsked för sin grymmhets skull
Honom skjuter jag och hunden tystar vi med en bit förgiftad leverpastej
Örnen skrek så det ekade och schäfern sprang genast dit
Han fick sin pastej, han åt och han dog, nån dummare ej fanns
Och furiren som kom sedan åkte också på en nit
Han fick ett skott så han stöp. Nu skulle vi ställa till en lustig konferens
Örnen visste hotellet hade en bortglömd reservutgång
Och vi beslöt att använda den istället för stora entrén
Dörren var låst men vi tog sats alla på en gång
Och vi sprängde dörren och räven vråla: «Här skall inte lämnas sten på sten!»
Björnen sa då: «Nu är vi så nära att det bränns
Håll käften på dig räven, nu gäller det att ta det kallt
Var ligger nu rummer där man håller konferens»
Jag går och ser efter, snart, när tiden är inne, hämnas vi tusenfallt
Björnen kom strax tillbaka och vil följde i hans spår
Vi smög så tyst vi kunde genom hotellet i samlad trupp
På tredje våningen stod en ensam polis i en korridor
Björnen bet honom i strupen, han föll mot en dörr och sakta gled dörren upp
Vi såg in i en sal där herrar med portföljer
Studerade stora kartor och tabeller på en vägg
Statsministern och bankdirektören grävde i sina portföljer
Örnen skrek: «Vi måste göra en mäktig äggrösa så nu måste vi krossa ägg!»
Vi gjorde stor sensation, det kan jag tryggt försäkra
Räven drog upp pistolen och ropa: «Ni har inte någon chans!»
Örnen teg ett svanhopp upp i ärkebispens kräla
Och hacka med näbben hål i hans huvudskål. Det blev en blodig konferens
Vi hade bara ett motiv, det var rättvisa och hämd
Björnen krama musten ur en bleksiktig LO-pamp
Medan björnen stack hål på en uppblåst chef för Statens Lantbruksnämnd
Men nu tog räven det kallt, han ropade: «Halt! Vi skall föra en värdig kamp»
«Vi har kommit,» ropa räven «till er i denna sal
För att straffa er för ert hyckleri, er cynism och nanchalans
För er maktfullkomlighet och för er dåliga moral
Ni har vingklippt örnen, rakat pälsen av björnen och klippt av mig min röda
svans»
«Vi dömer er nu till döden för högföräderi
Mot rättvisa och kärlek, mot människor och djur
Vi spränger hotellet i luften men först gör vi vår sorti»
Rävens tal var nu slut. Vi tog fram vårat krut. Nu var det äntligen deras tur
Vi sa tillsist till statsministern: «Farväl ers exellens!»
Retirerade till dörren och kastade vår smällkaramell
Och herrarna skrek när vi sprang bort från deras konferens
Med en väldig skräll i den mörka kväll exploderade Heartbreak hotell
Jag var, som ni nog minns, på väg till mitt dagliga knog
Skiftet börja halv åtta men jag kom först tio i
Basen skrek: «Du är försenad din jävel, nu får det faktiskt va nog!»
Men jag tog det med ro och jag log och jag sa: «Det skiter jag fullkomligt i»
Songtekstvertaling
Ik verliet het huis een bewolkte avond in april
Ik was op weg naar de kopermijn, ik wilde beginnen met mijn dienst.
Ik slaap half achter het stuur, ik ken de weg uit mijn hoofd
Toen ik plotseling een Taillessende vos zag die blijkbaar een lift wilde
Ik stopte de auto en de vos sprong erin.
Hij leek nerveus, hij zat en kronkelde in zijn stoel.
Ik heb er niet aan gedacht, maar er was meer benzine nodig.
Dus ik vertraagde bij een benzinestation. Toen trok de Vos een pistool.
Ik hoorde de vos sissen: "blijf hier niet
Ga door met mesame naar Heartbreak hotel waar ze een conferentie houden
Raadslieden, hydrocraten, geleiders, militairen
Ik moet wraak nemen op die klootzakken. Ze hebben mijn staart afgesneden.
Ik gaf geen antwoord, want midden op de weg stond een beer
Een vreemde beer die naakt en bevroren en verdraaid was.
Maar het vreemdste was dat op de beer een adelaar zat.
Een adelaar zonder vleugels en een beer zonder vacht. Ze wilden allebei komen.
Ik liet ze hun plaats innemen, maar ik zei, " de benzine is bijna op»
Maar de adelaar kreunde met een rooskleurige stem: "onze haat is onbeperkt
De vleugels en de jas zullen we wreken met de hulp van buskruit.
Die we meegenomen hebben om het hotel op te blazen waar ze conferenties houden.»
Ik reed door zolang het ging, het was waarschijnlijk een mijl of twee
En toen zaten we daar in de auto, niemand zei iets voor een tijdje
Toen hoorde men de beer brullen: "het is laat, we moeten gaan!
Dus op de blote rug van de beer reden we vooruit. Plotseling werd er een boze blaffende hond gehoord.
De Vos fronst als hij de schedel van de hond hoort.
En zei dat het een gemene Duitse herder was berucht om zijn geblaf.
We stapten uit de beer en klommen in een dennenboom.
En vanaf de top van de dennenboom schetst hij het vreselijke Heartbreak hotel
De Vos zei: "de bewaker werd neergeschoten door een tweekoppige patrouille.
Van de Duitse herder, een ellendige Lakei voor een andere ellendige Lakei
Een sadistische onderofficier die ontslagen is voor zijn wreedheid.
Ik schiet hem neer en de hond zal ons het zwijgen opleggen met een stuk vergiftigde lever paté.
De adelaar gilde zo dat het weerklonk en de Duitse Herder rende er meteen heen.
Hij kreeg zijn patty, hij At en hij stierf, een domoor bestond niet.
En de bonthandelaar die toen kwam ging ook op een klinknagel
Hij kreeg een kans, dus hij blies. Nu gaan we een grappige conferentie houden.
De adelaar wist dat het hotel een vergeten uitgang had.
En we besloten het te gebruiken in plaats van de grote ingang.
De deur was op slot, maar we hebben alles tegelijk meegenomen.
En wij bliezen de deur op en de vos brulde: "hier zal geen steen op steen blijven!»
Toen zei de beer: "nu zijn we zo dichtbij dat het brandt
Kop dicht, Fox. het is tijd om het koud te nemen.
Waar is nu gelegen rummer waar te houden conferentie»
Ik ga kijken of we ons snel, als de tijd daar is, duizend keer zullen wreken.
De beer kwam snel terug en vil volgde hem in zijn sporen.
We sluipen zo stil mogelijk door het hotel in het verzamelteam.
Op de derde verdieping stond een eenzame politieman in een gang.
De beer beet hem in zijn keel, hij viel tegen een deur en gleed langzaam de deur omhoog
We keken in een hal waar heren met koffers
Bestudeerde grote kaarten en tafels aan één muur
De Premier en de bankdirecteur hebben hun portefeuilles onderzocht.
De Arend riep: "We moeten een machtige eigeel maken, dus nu moeten we eieren verpletteren!»
We maakten grote sensatie, ik kan u verzekeren
De Vos trok het pistool en riep: "je hebt geen kans!»
De adelaar zweeg een zwaan sprong op de kruip van de aartsbisschop
En hakken met de snavelgaten in zijn hoofdkom. Het was een verdomde conferentie.
We hadden maar één motief: gerechtigheid en wraak.
De beer knijpt de most uit een bleke lo-tycoon.
Terwijl de beer gaten plakte op een opgeblazen hoofd van de Landbouwraad
Maar nu de vos het koud had, riep hij: "Halt! We zullen een waardig gevecht hebben.»
We zijn gekomen, schreeuw De Vos in deze hal
Om je te straffen voor je hypocrisie, je cynisme en nanchalance.
Voor uw gezag en voor uw slechte moraal
Je hebt de adelaar geving-gesneden, de vacht van de beer geschoren en mijn rode eraf gesneden
staart»
"We veroordelen je nu ter dood voor hoogverraad
Tegen gerechtigheid en liefde, tegen mensen en dieren
We blazen het hotel op in de lucht, maar eerst gaan we naar buiten.»
De speech van de Vos was voorbij. We hebben ons buskruit eruit gehaald. Nu was het eindelijk hun beurt.
De laatste keer zeiden we tegen de Premier: "vaarwel, exellens!»
Trok zich terug naar de deur en gooide onze rotje
En de heren schreeuwden terwijl we wegrenden van hun conferentie.
Met een enorme blaring in de donkere avond explodeerde Heartbreak Hotel
Ik was, zoals je waarschijnlijk nog weet, op weg naar mijn dagelijkse knokkel.
De dienst begon om half negen, maar ik kwam er eerst tien binnen.
De bas riep: "je bent te laat, klootzak, dat is genoeg!»
Maar ik nam het rustig aan en ik lachte en ik zei, " het kan me geen reet schelen»