Björn Afzelius — Tankar i Ligurien songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tankar i Ligurien" van Björn Afzelius.
Songteksten
Om man lever i en ankdamm
Och är fullständigt tillfreds
Tror man snart att gölen är en ocean
Då blir näckrosen en urskog
Och man själv en mänskilghet
Och på varje fråga har man själv ett svar
Och allt bortom horisonten, känns skrämmande och fel
Som ett onaturligt, obegerpligt spel
Då blundar man och jäser av självbelåtenhet
Och dumheten blir snart ens religion
Då sitter man i Stockholm, i Lund och Göteborg
Tre flugskitar i utkanten av världen
Och bedömmer och förkastar, på krogar och i kök
Och avgör vad som har och saknar värde
Där vet man mer om Kina
Peru och USA än dom töntar vet som lever där var dag
Man behöver inte fråga dom själva hur det är
Och man behöver verken läsa eller resa
Det är som om man i Kairo kräver köttbullar med lök
Som smakar som om mamma hade gjort dom
Eller som att på cafèer i Paris, betälla sill
Och om dom tvekar peka tinningen emot dom
Som att hålla Bajen före en sketen pyramid
Och en schottis före Beethovens mystik
Då blir man sån som tysken är i Norditalien
Och då får man all den kärlek man förtjänar
«Ja, kärleken är vacker det är människan som är ful.»
Som Wennerberg säjer när han är på örat
Ska man skylla på systemet eller kanske på sej själv?
Vem bestämmer vad man anser man ska göra?
Men den som bara blundar är inte riktigt blind
Även om det vore satan på bekvämt
Och om folkhemspräktigheten ger en ständigt bryderi
Får man kanske gå och titta sej i spegeln
Från min klippa i Ligurien ser jag bönderna som går
Och svänger sina liar ner' i dalen
Dom arbetar med kroppen, under Solens vita klot
För gamlingarna, kvinnorna och barnen
I min stuga är jag allting, ute i världen ingenting
Vilket värde vill jag sätta på mej själv?
Vill jag någonsin begripa den jord vi springer ur
Får jag nog se till att va en smula ödmjuk!
Songtekstvertaling
Als je in een eendenvijver woont
En is helemaal op zijn gemak
Denk je dat de koekoek een oceaan is?
Dan verandert de waterlelie in een maagdelijk bos.
En de mens zelf een scheiding van mensen.
En op elke vraag heeft men een antwoord voor zichzelf.
En alles achter de horizon voelt eng en verkeerd.
Als een onnatuurlijk, onverdraaglijk spel.
Dan sluit je je ogen en gist van zelfgenoegzaamheid.
En domheid zal binnenkort je religie worden.
Dan zit je in Stockholm, Lund en Göteborg
Drie fly shits aan de rand van de wereld
En oordeel en wees ongelovig in de kasten en de keukens.
En bepaalt wat heeft en heeft geen waarde
Daar weet je meer over China
Peru en de Verenigde Staten dan die nerds weten wie er elke dag wonen
Je hoeft ze niet te vragen hoe het is.
En je moet de werken lezen of reizen
Het is alsof in Caïro gehaktballen met uien nodig zijn.
Dat smaakt zoals mama ze gemaakt heeft.
Of als in cafés in Parijs, zure haring
En als ze aarzelen, richt de tempel op hen.
Zoals het vasthouden van de poep voor een waardeloze piramide
En een schottis voor Beethoven ' s mysterie
Dan word je het soort dat de Duitser is in Noord-Italië
En dan krijg je alle liefde die je verdient
"Ja, liefde is mooi het is de man die lelijk is.»
Zoals Wennerberg zegt als hij op zijn oor zit.
Moet je het systeem de schuld geven of misschien jezelf?
Wie beslist wat je denkt dat je moet doen?
Maar degene die zijn ogen sluit is niet echt blind.
Zelfs als het satan was die handig was
En als folkhemsprakiken een constante last geeft
Misschien kun je in de spiegel kijken.
Van mijn klif in Ligurië zie ik de boeren lopen
En hun leugenaars de vallei in slingeren.
Ze werken met het lichaam, onder de witte bollen van de zon
Voor de ouderen, de vrouwen en de kinderen
In mijn hut ben ik alles, in de wereld niets
Welke waarde wil ik aan mezelf geven?
Wil ik ooit de aarde begrijpen waar we zonder zitten?
Mag ik een beetje nederig zijn?