Björn Afzelius — Hundra mil från Marianne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hundra mil från Marianne" van Björn Afzelius.
Songteksten
Som snöflingor i stormen
Far mänskorna förbi
De virvlar liksom höstlöven
Inför sin sista strid
Det regnar över storstaden
Han fryser där han går
En främling ibland främlingar
En vandring utan mål
Neonskyltar speglar sig
I bilar och betong
Och skyltdockorna ler som om
De nynnar på en sång:
«Kom närmare, kom närmare
Här säljer vi kurage
För en ringa slant kan du känna dig
Som kung fast du är page»
Och jag ser att du gråter, Marianne
Ja, jag ser att du gråter, Marianne
Och nöjestemplen erbjuder
Sin lugnande musik
Och gemenskapen man känner
Med en enarmad bandit
Och frälsarn bakom bardisken
Han ler och fyller på
Och låtsas som det regnar
När nån brister ut i gråt
Och jag ser att du gråter, Marianne
Ja, jag ser att du gråter, Marianne
Marianne, hundra mil från din älskade famn
I en treårig ensamhet
Marianne, det kan slita det starkaste band
Men vad bryr sig väl makten om det
Han irrar runt i natten
Så langt ifrån sin vän
Längs gränder där man erbjuder
Den Stora Kärleken:
För hundra kronor får man se
Hur mänskan avlar barn
Och för tio till så får man ta
Den tidning man vill ha
Hans feberblanka ögon
Ser hur bingohajarna
Får äta gamla kämpar
Inpå bara knotorna
Och äldringarnas ögon
Speglar samma ensamhet
Som den som är han skugga
I hans tysta lägenhet
Och jag ser att du gråter, Marianne
Ja, jag ser att du gråter, Marianne
Marianne, han fick fara dit arbete fanns
Sen de plundrat er del av vårt land
Ändå känner han det som om felet var hans
Att ni glider ifrån varann
Han stannar till vid båtarna
Han skälver som i kramp
För en kort sekund så lockar
Vattnets oljemjuka famn
Så knyter han sin bleka hand
Och vreden väller fram
Han viskar: Vi ska visa de
Vi lever ju, Marianne
Och jag ser att du gråter, Marianne
Ja, jag ser att du gråter, Marianne
Songtekstvertaling
Als sneeuwvlokken in de storm
Komen de mensen langs
Ze draaien als de herfstbladeren
Voor zijn laatste slag.
Het regent boven de grote stad.
Hij bevriest waar hij gaat.
Een vreemde soms vreemden
Een wandeling zonder doel
Neonborden reflecteren zichzelf
In auto ' s en beton
En de mannequins glimlachen alsof
Ze neuriën een lied:
"Kom dichterbij, Kom dichterbij
Hier verkopen we sperma.
Voor een kleine cent kun je voelen
Als koning al ben je page»
En ik zie je huilen, Marianne
Ja, Ik zie dat je huilt, Marianne.
En de pleasure temple biedt
Zijn rustgevende muziek
En de gemeenschap die je kent
Met een speelautomaat
En de redder achter de bar
Hij lacht en vult zich aan.
En doen alsof het regent.
Als iemand in tranen uitbarst
En ik zie je huilen, Marianne
Ja, Ik zie dat je huilt, Marianne.
Marianne, honderd mijl van je geliefde boezem
In een drie jaar durende eenzaamheid
Marianne, het kan de sterkste band verbreken.
Maar wat geeft macht er om?
Hij zwerft ' s nachts rond.
Zo ver weg van zijn vriend
Langs de steegjes waar u biedt
De Grote Liefde:
Voor honderd kronen zul je zien
Hoe mannen kinderen fokken
En voor tien meer moet je nemen
Het tijdschrift dat je wilt
Zijn koortsblinkende ogen
Kijk hoe de bingo haaien
Toegestaan om oude vechters te eten
Alleen de knokkels.
En de ogen van de ouderen
Weerspiegelt dezelfde eenzaamheid
Zoals degene die hij schaduw.
In zijn rustige appartement
En ik zie je huilen, Marianne
Ja, Ik zie dat je huilt, Marianne.
Marianne, hij ging werken.
Sinds ze jouw deel van ons land hebben geplunderd.
Toch voelt hij alsof de fout zijn schuld was.
Dat jullie elkaar ontglippen.
Hij stopt bij de boten.
Hij beeft als een kramp.
Voor een korte seconde zo krult
The water ' s oil soft omhels
Dus hij klemt zijn bleke hand
En de toorn vloeit voort
We zullen het ze laten zien.
We leven nog, Marianne.
En ik zie je huilen, Marianne
Ja, Ik zie dat je huilt, Marianne.