Binomio de Oro — Mi Novia Y Mi Pueblo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mi Novia Y Mi Pueblo" van Binomio de Oro.
Songteksten
Nace en la nevada, donde muere el sol
El lecho del rio que baña mi pueblo
Se ven sus aguas bajar corriendo
Vienen descalzas y no van sufriendo
Porque van alegres pa' la tierra mia
Alegre llegué yo como esas aguas de la serranía
Pa' mi terruño que tanto quiero
Donde dejé la novia mía
Pero noté que nada había cambiado en mi pueblo
Todas las cosas que yo había dejado seguian
El mismo cerro lleno de tristeza
Las mismas calles llenas de recuerdos
La misma torre vieja de la iglesia
Dándole bienvenida al forastero
Como es natural yo me pregunté
Si el amor de mi novia como mi pueblo
No había cambiado, salí a buscarla pero no la encontré
La necesitaba desesperado
Y una lavandera que venía del rio me dijo
Que en la orilla la había dejado
Y una paloma voló como mostrando el camino (Bis)
Y en el laurel donde se posó ella tenía su nido
Y yo encontré mi amor
Mi nido de amor (Bis)
La encontré en el rio muy entretenida
Dibujando en la arena figuras de amor
Cada figura que dibujaba era como una pena
Que alejaba de su quinceañero corazón
Radiante estaba el día, tan linda se veía mi amor
Que una mariposa al ver su belleza
Detuvo el vuelo y se volvió una flor
Y hasta los árboles por su presencia
Vencieron su orgullo, que se inclinaban
Como por encanto ante su hermosura
Un remolino formado en las aguas
La acariciaba mansamente
Y fascinado por tanta belleza
Me provocó fundirme en el ambiente
En ese momento sorprendida de miró
Y su mirada reflejaba la pureza de un gran amor
Me decían sus ojos que todavía me amaba
Que no me fuera más de su lado
Con mucha alegría entonces comprendí
Que el amor de mi novia
Como mi pueblo no había cambiado
Y la paloma voló
Con rumbo desconocido (Bis)
Y tal vez fue porque comprendió
Que la soledad quería yo con mi amor
Mi nido de amor (Bis)
Songtekstvertaling
Geboren in nevada, waar de zon sterft
De rivierbedding die mijn dorp baadt
Je ziet zijn water stromen.
Ze komen blootsvoets en lijden niet.
Want ze zijn blij voor mijn land
Gelukkig kwam ik als die wateren van de bergen
Pa ' my land that I love so much
Waar ik mijn vriendin achterliet
Maar ik merkte dat er niets was veranderd in mijn dorp.
Alle dingen die ik nog had waren nog steeds
Dezelfde heuvel vol verdriet
Dezelfde straten vol herinneringen
Dezelfde oude kerktoren
De vreemdeling verwelkomen
Zoals het natuurlijk is vroeg ik me af
Als de liefde van mijn vriendin als mijn volk
Ik was niet veranderd, Ik ging haar zoeken, maar ik vond haar niet.
Ik had haar hard nodig.
En een wasvrouw van de rivier zei tegen me
Dat aan de kust haar had verlaten
En een duif vloog als het Wijzen van de weg (Bis)
En in de laurel waar ze zat had ze haar nest
En ik vond mijn liefde
Mijn liefdesnestje (Bis)
Ik vond haar in de rivier erg vermakelijk.
Voortbouwend op de zandfiguren van de liefde
Elke figuur die ik tekende was als een medelijden.
Die wegbleef van haar quinceanera hart.
Stralend was de dag, zo schattig zag mijn liefde
Dat een vlinder zijn schoonheid ziet
Hij stopte de vlucht en werd een bloem.
En zelfs de bomen voor hun aanwezigheid.
Ze overwonnen hun trots, ze bogen
Alsof door charme voor de schoonheid
Een draaikolk gevormd in het water
Hij streelde haar zachtmoedig.
En gefascineerd door zo ' n schoonheid.
Het deed me samensmelten in de omgeving.
Op dat moment verrast door Miro
En zijn blik weerspiegelde de zuiverheid van een grote liefde
Ik hoorde aan zijn ogen dat hij nog steeds van me hield.
Dat ik zijn kant niet meer koos.
Met grote vreugde dan begreep ik
Dat de liefde van mijn vriendin
Mijn volk was niet veranderd.
En de duif vloog
Met onbekende koers (Bib)
En misschien was het omdat hij begreep
Die eenzaamheid die ik wilde met mijn liefde
Mijn liefdesnestje (Bis)