Bill Hicks — Noir Bubble songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Noir Bubble" van Bill Hicks.
Songteksten
The overhead fan with the missing blade
Cut thru the haze and the honky-tonk,
Steel guitars and glittering shades,
A broken window with bars at the back,
That someone used to pass a key sometimes.
Blues and country, back to back,
DeSotos and Packards, Aces and Eights.
Frankie Machine and his golden arm,
And a cigaret that did no harm
That I lit in your lips at the end of love.
We could hear the scene like a distant train,
We could see the street cut apart by the slats,
We could know exactly where Roger was
From when his light went on and off,
We had it timed, we had it pat.
For near three years our time stood still.
Under his cowl he kept a smile,
And he somehow seemed to misplace his scythe,
Left it leaning behind some mishung door
That wouldn’t swing to on a humid summer night.
And that’s what got us, that broken door,
The last alert, the noisy hinge,
Silenced as sweat beneath your skirt,
And the power off from a thunder-surge,
When they came into the room, and found you there.
I was down the hall, I got away,
I heard the sounds, the fatal shots,
The sandpaper laugh when they uncovered your skin,
I didn’t even stop to stare,
I never dealt another hand.
Yes, and that was the day I quit the band…
That was the day I quit the band.
Songtekstvertaling
De ventilator met het missende lemmet
Snijd door de nevel en de honky-tonk.,
Gitaren van staal en glanzende tinten,
Een gebroken raam met tralies aan de achterkant,
Dat iemand soms een sleutel gaf.
Blues and country, back to back,
DeSotos en Packards, Azen en achten.
Frankie Machine en zijn gouden arm,
En een sigaret die geen kwaad deed
Dat ik in je lippen brandde aan het einde van de liefde.
We hoorden de scène als een verre trein.,
We konden de straat zien uiteengereten door de latten.,
We kunnen precies weten waar Roger was.
Van toen zijn licht aan en uit ging,
We hadden het getimed, we hadden het pat.
Bijna drie jaar stond onze tijd stil.
Onder zijn kap hield hij een glimlach,
Hij leek z ' n zeis kwijt te zijn.,
Hij leunde achter een mishung deur.
Dat zou niet lukken op een vochtige zomernacht.
En dat is wat ons heeft gebracht, die kapotte deur.,
Het Laatste alarm, het luidruchtige scharnier,
Stil als zweet onder je rok.,
En de stroom uit van een donderslag,
Toen ze in de kamer kwamen en je daar vonden.
Ik was aan het eind van de gang, Ik ben ontsnapt.,
Ik hoorde de geluiden, de fatale schoten. ,
Het schuurpapier lacht als ze je huid blootleggen,
Ik stopte niet eens om te staren.,
Ik heb nooit meer een hand gedeeld.
Ja, en dat was de dag dat ik uit de band stapte.…
Dat was de dag dat ik uit de band stapte.