BILL DOUGLAS — Cloud songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cloud" van BILL DOUGLAS.
Songteksten
I am the daughter of earth and water and the nursling of the sky
I pass throught the pores of the oceans and shores
I change, but I cannot die
For after the rain, when with never a stain
The pavilion of heaven is bare
And the winds and sunbeams with their convex gleams
build up the blue dome of air
I silently laugh at my own cenotaph
And out of the caverns of rain
Like a child from the womb, like a ghost from the tomb
I arise and unbuild it again
I bring fresh showers for the thirsting flowers from the seas and from the
streams
I bear light shade for the leaves when laid in their noonday dreams
From my wings are shaken the dews that waken the sweet birds every one
when rocked to rest on their mother’s breast as she dances about the sun
I weild the flail of the lashing hail and whiten the green plains under
and then again I dissolve it in rain and laugh as I pass in thunder
I am the daughter of earth and water and the nursling of the sky
I pass through the pores of the oceans and shores
I change, but I cannot die
For after the rain when with never a stain
The pavilion of heaven is bare
And the winds and sunbeams with their convex gleams build up the blue dome of
air
I silently laugh at my own cenotaph
and out of the caverns of rain
Like a child from the womb, like a ghost from the tomb
I arise and unbuild it again
Songtekstvertaling
Ik ben de dochter van aarde en water en het kindermeisje van de hemel
Ik loop door de poriën van de oceanen en kusten
Ik verander, maar ik kan niet sterven.
Want na de regen, zonder vlek
Het paviljoen van de hemel is kaal
En de winden en de zonnestralen met opgeheven hoofd.
bouw de blauwe luchtkoepel op
Ik lach stilletjes om mijn eigen cenotaph.
En uit de grotten van de regen
Als een kind uit de baarmoeder, als een geest uit de tombe
Ik sta op en maak het weer los.
Ik breng verse Douches voor de dorstige bloemen van de zee en van de
stream
Ik draag een lichte schaduw voor de bladeren als ze in hun dromen worden gelegd.
Van mijn vleugels worden de dagen geschud die de zoete vogels wakker maken
toen rockte om te rusten op de borst van hun moeder als ze danst over de zon
Ik zwild de flail van de zweep heil en witten de groene vlakten onder
en dan weer los ik het op in de regen en lach terwijl ik passeer in de donder
Ik ben de dochter van aarde en water en het kindermeisje van de hemel
Ik ga door de poriën van de oceanen en kusten
Ik verander, maar ik kan niet sterven.
Want na de regen als nooit een vlek
Het paviljoen van de hemel is kaal
En de wind en zonnestralen met hun convexe stralen bouwen de blauwe koepel van
lucht
Ik lach stilletjes om mijn eigen cenotaph.
en uit de grotten van de regen
Als een kind uit de baarmoeder, als een geest uit de tombe
Ik sta op en maak het weer los.