Between The Buried & Me — Lunar Wilderness songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lunar Wilderness" van Between The Buried & Me.
Songteksten
Many days and fewer nights so I’m told
I’ve lost my time years ago so I’m told
The explaining, the whispered words
This will be the hardest part so I’m told
I wish my mind would work unfold
The explaining, the whispered words
The front doors opened to the look of death
Will this make sense? Will this be comforting at all?
The questions dive in day and, and night
Nothing we can do, nothing I can do Twists and turns must be answered
I hit land so it seems, the dirt chokes up my legs
Strong air then shoots down my throat
Sensory overload in an instant of sense
Charting through the old water that I pushed away to drown
Into another, to find and be found
This is what I’ve set out to do Where is this door?
The constant movement of my eyes
I can feel but I can’t open the lids
The back of my skin is scarred
Torn and broken
A reflection of what I’ve seen
(What have I become?)
They let these people recreate
Maybe I should have ended it all, too late
Moving forward is a must
Dig deep
Commence sleep inside sleep
Silence
An out of focus picture brings up a familiar scenario
Three people fill the room
There seems to be a fourth but very small
We are speaking about some sort of mission
My mouth won’t stop moving, talking way too much
Even through the blur I can feel their stares
This one sided discussion seems
To be about what I am preventing
Is this a sign? Too late
I’ve said it before
The people then disappear
I look about and the western sky seems to be red, alone
I can smell burning flesh, scorched life
I turn around and the face of death stares
So grim that the lid’s finally open
I come to
I’m close, very close but something isn’t right
A horrifying realization is swept over me Home, the empty space of home
All I’ve known is gone
All I’ve loved is lost, silence
Songtekstvertaling
Vele dagen en minder nachten.
Ik heb jaren geleden mijn tijd verloren.
De uitleg, de fluisterende woorden
Dit wordt het moeilijkste deel.
Ik zou willen dat mijn Geest zou ontvouwen
De uitleg, de fluisterende woorden
De voordeuren gingen open naar de blik van de dood.
Is dit logisch? Zal dit een troost zijn?
De vragen duiken in dag en nacht
Niets wat we kunnen doen, niets wat ik kan doen draaien en draaien moet beantwoord worden.
Ik raakte land, dus het lijkt erop dat het vuil mijn benen verstikt.
Sterke lucht schiet dan door mijn keel
Sensorische overbelasting in een oogwenk
In kaart brengen door het oude water dat ik wegduwde om te verdrinken
In een ander, te vinden en te vinden
Waar is die deur?
De constante beweging van mijn ogen
Ik kan voelen, maar ik kan de deksels niet openen.
De achterkant van mijn huid is getekend
Gescheurd en gebroken
Een weerspiegeling van wat ik heb gezien
(Wat ben ik geworden?)
Ze laten deze mensen recreëren
Misschien had ik het allemaal moeten beëindigen, te laat.
Vooruit gaan is een must
Graaf diep.
Begin met slapen in de slaap
Stilte
Een uit beeld brengt een bekend scenario naar boven.
Drie mensen vullen de kamer.
Er lijkt een vierde te zijn, maar heel klein.
We hebben het over een soort missie.
Mijn mond zal niet stoppen met bewegen, veel te veel praten.
Zelfs door de waas voel ik hun blikken.
Deze eenzijdige discussie lijkt
Om te gaan over wat ik voorkom
Is dit een teken? Te laat.
Ik heb het eerder gezegd.
De mensen verdwijnen dan
Ik kijk rond en de westelijke hemel lijkt rood, alleen
Ik ruik brandend vlees, verschroeid leven.
Ik draai me om en het gezicht van de dood staart
Zo grimmig dat het deksel eindelijk open is.
Ik kom bij
Ik ben dichtbij, maar er klopt iets niet.
Een afschuwelijk besef wordt over me heen geveegd thuis, de lege ruimte van thuis
Alles wat ik weet is weg.
Alles waar ik van hield is verloren, stilte