Bethlehem — Allegoria songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Allegoria" van Bethlehem.
Songteksten
Angstpfründe erreichen die Boote, vergreifen sich grün in tiefem Rot
Schudgen priesen albern' Glück, nur das Tier ersann den Tod
denn nur das Tier ersann den Tod
Nur der Trost ist mir geblieben und schaukelt seicht dahin
denn die Fährte meines Todes ist getarnt als Hauptgewinn
Die Bäuche quillen in blassrosa Zahlen
verderben das Böse, zersetzen die Qualen
Die trächt'ge Tiermutter selig vermisst
streckt fordernd ihr Gesäuge, wie schön sie doch ist !
Die Stimmung reizt den hehren Ring, hallt tief hinab zu dunklen Kreisen
totgebor’ne Gen’rationen ertrinken zart in welken Greisen
Im Schilf da lauert stumm das Brot, vergilbt in hartem, starkem Bette
Die Wirklichkeit hat keine Tür, sie führt den Tod, das Kind, die Kette
sie führt den Tod, das Kind, die Kette
sie führt den Tod, das Kind, die Kette
Nur der Trost ist mir geblieben und schaukelt seicht dahin
denn die Fährte meines Todes ist getarnt als Hauptgewinn
Die Bäuche quillen in blassrosa Zahlen
verderben das Böse, zersetzen die Qualen
Die trächt'ge Tiermutter selig vermisst
streckt fordernd ihr Gesäuge, wie schön sie doch ist !
Mein so verschieden Wasser reist eilig durch die Menschenkuh
Laterit entblättert meist tektonisch' Kot am Kinderschuh
tektonisch' Kot am Kinderschuh
Songtekstvertaling
Angst bereikt de boten, valt zichzelf aan groen in diep rood
Schudgen verheerlijkte onnozele ' geluk, alleen het dier wordt verwekt van de dood
want alleen het beest stelde zich de dood voor.
Alleen het comfort is gebleven voor mij en zwaait zachtjes daar
want het spoor van mijn dood is vermomd als een prijs
De buiken zwellen op in lichtroze getallen.
vernietig het kwaad, desintegreer de kwellingen
De drachtige dierlijke moeder zalig vermist
strek haar ogen, veeleisend, hoe mooi ze is !
De stemming irriteert de nobele Ring, echo ' s diep in donkere kringen
doodgeboren genrantsoenen verdrinken voorzichtig in verdorde oude mannen.
In het riet ligt het brood stilletjes op de loer, geel in een hard, sterk bed
De realiteit heeft geen deur, het leidt de dood, het kind, de ketting
ze leidt de dood, het kind, de ketting
ze leidt de dood, het kind, de ketting
Alleen het comfort is gebleven voor mij en zwaait zachtjes daar
want het spoor van mijn dood is vermomd als een prijs
De buiken zwellen op in lichtroze getallen.
vernietig het kwaad, desintegreer de kwellingen
De drachtige dierlijke moeder zalig vermist
strek haar ogen, veeleisend, hoe mooi ze is !
Mijn zo verschillende water reist haastig door de menselijke koe.
Lateriet ontbladert vooral tektonische uitwerpselen op kinderschoenen.
tectonische uitwerpselen op kinderschoenen