Beth jeans houghton — Veins songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Veins" van Beth jeans houghton.
Songteksten
She met him hollow
All caustic in the lamplight of her sixteen years
Crass and making roaches from her house of cards
And her paper tears
She called it silence
He called it all that ever left his lips when in her gaze
A soft reminder of those things she liked to call
The good old days
Her head is in her hands (her head is in her hands)
Her head is in, her hands and as it is she says:
I wanna see the earth, tremble in the fallen rain
I’ll cradle all his words, and store them all inside my veins
Oh darling have you heard, there’s nothing else like your own pain
To remind you, that nothing’s ever gonna be the same
She made him nervous
A little casket for his feelings that had died and gone
She hoped to bury them and find some others
Further on
She stayed all night
Inside herself and found that she had lost her way
The road subsided as she wandered out to where he lay
Her head is in her hands (her head is in her hands)
Her head is in, her hands and as it is she says:
I wanna see the earth, tremble in the fallen rain
I’ll cradle all his words, and store them all inside my veins
Oh darling have you heard, there’s nothing else like your own pain
To remind you
I wanna see the earth, tremble in the fallen rain
I’ll cradle all his words, and store them all inside my veins
Oh darling have you heard, there’s nothing else like your own pain
To remind you, that nothing’s ever gonna be the same
I wanna see the earth, tremble in the fallen rain
I’ll cradle all his words, and store them all inside my veins
Oh darling have you heard, there’s nothing else like your own pain
To remind you, that nothing’s ever gonna be the same
Songtekstvertaling
Ze ontmoette hem hol.
Alle bijtende in het licht van haar zestien jaar
Grof en kakkerlakken maken uit haar kaartenhuis.
En haar papieren tranen
Ze noemde het stilte.
Hij noemde het alles wat ooit zijn lippen verliet in haar blik
Een zachte herinnering aan die dingen die ze graag noemde
De goede oude tijd
Haar hoofd is in haar handen (haar hoofd is in haar handen)
Haar hoofd is in, haar handen en zoals ze zegt:
Ik wil de aarde zien, beven in de gevallen regen
Ik zal al zijn woorden wiegen, en ze allemaal in mijn aderen bewaren.
Oh schat heb je het gehoord, er gaat niets boven je eigen pijn
Om je eraan te herinneren dat niets ooit meer hetzelfde zal zijn.
Ze maakte hem nerveus.
Een kleine kist voor zijn gevoelens die gestorven en verdwenen waren.
Ze hoopte ze te begraven en anderen te vinden.
Verder
Ze bleef de hele nacht.
In zichzelf en ontdekte dat ze de weg kwijt was.
De weg verdween toen ze naar de plek liep waar hij lag.
Haar hoofd is in haar handen (haar hoofd is in haar handen)
Haar hoofd is in, haar handen en zoals ze zegt:
Ik wil de aarde zien, beven in de gevallen regen
Ik zal al zijn woorden wiegen, en ze allemaal in mijn aderen bewaren.
Oh schat heb je het gehoord, er gaat niets boven je eigen pijn
Om je eraan te herinneren
Ik wil de aarde zien, beven in de gevallen regen
Ik zal al zijn woorden wiegen, en ze allemaal in mijn aderen bewaren.
Oh schat heb je het gehoord, er gaat niets boven je eigen pijn
Om je eraan te herinneren dat niets ooit meer hetzelfde zal zijn.
Ik wil de aarde zien, beven in de gevallen regen
Ik zal al zijn woorden wiegen, en ze allemaal in mijn aderen bewaren.
Oh schat heb je het gehoord, er gaat niets boven je eigen pijn
Om je eraan te herinneren dat niets ooit meer hetzelfde zal zijn.