Berthe Sylva — Les Roses Blanches songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Roses Blanches" van Berthe Sylva.
Songteksten
C'était un gamin, un gosse de Paris,
Pour famille il n’avait qu' sa mère
Une pauvre fille aux grands yeux rougis,
Par les chagrins et la misère
Elle aimait les fleurs, les roses surtout,
Et le cher bambin tous les dimanche
Lui apportait de belles roses blanches,
Au lieu d’acheter des joujoux
La câlinant bien tendrement,
Il disait en les lui donnant:
«C'est aujourd’hui dimanche, tiens ma jolie maman
Voici des roses blanches, toi qui les aime tant
Va quand je serai grand, j’achèterai au marchand
Toutes ses roses blanches, pour toi jolie maman»
Au printemps dernier, le destin brutal,
Vint frapper la blonde ouvrière
Elle tomba malade et pour l’hôpital,
Le gamin vit partir sa mère
Un matin d’avril parmi les promeneurs
N’ayant plus un sous dans sa poche
Sur un marché tout tremblant le pauvre mioche,
Furtivement vola des fleurs
La marchande l’ayant surpris,
En baissant la tête, il lui dit:
«C'est aujourd’hui dimanche et j’allais voir maman
J’ai pris ces roses blanches elle les aime tant
Sur son petit lit blanc, là-bas elle m’attend
J’ai pris ces roses blanches, pour ma jolie maman»
La marchande émue, doucement lui dit,
«Emporte-les je te les donne»
Elle l’embrassa et l’enfant partit,
Tout rayonnant qu’on le pardonne
Puis à l’hôpital il vint en courant,
Pour offrir les fleurs à sa mère
Mais en le voyant, une infirmière,
Tout bas lui dit «Tu n’as plus de maman»
Et le gamin s’agenouillant dit,
Devant le petit lit blanc:
«C'est aujourd’hui dimanche, tiens ma jolie maman
Voici des roses blanches, toi qui les aimais tant
Et quand tu t’en iras, au grand jardin là-bas
Toutes ces roses blanches, tu les emporteras»
Songtekstvertaling
Hij was een kind, een kind uit Parijs.,
Voor zijn familie had hij alleen zijn moeder.
Arm meisje met grote rode ogen,
Door verdriet en ellende
Ze hield van bloemen, vooral rozen.,
En het lieve kind elke zondag
Bracht haar mooie witte rozen,
In plaats van speelgoed te kopen
Haar teder knuffelen.,
Hij zei door ze aan hem te geven.:
"Het is vandaag zondag, houd mijn mooie moeder vast
Hier zijn witte rozen, jij die zoveel van ze houdt
Als ik groot ben, koop ik bij de koopman.
Al haar witte rozen, voor jou mooie moeder»
Afgelopen lente, wreed lot,
Kwam om de blonde werker te neuken.
Ze werd ziek en naar het ziekenhuis.,
Het kind leeft om zijn moeder te verlaten.
Een April ochtend onder wandelaars
Hij heeft geen geld meer in zijn zak.
In a market all trilling poor mioche,
Stealthily flew flowers
De koopman verraste hem.,
Z ' n hoofd laten zakken, zegt hij.:
"Het is vandaag zondag en ik ging naar mama
Ik heb die witte rozen meegenomen. ze houdt zoveel van ze.
Op haar kleine witte bed, daar wacht ze op me.
Ik nam deze witte rozen, voor mijn mooie moeder.»
De koopman bewoog.,
"Neem ze mee Ik geef ze aan jou»
Ze kuste hem en het kind vertrok.,
Allen stralend als wij hem vergeven.
Toen kwam hij naar het ziekenhuis.,
Om de bloemen aan zijn moeder aan te bieden
Maar hem zien, een verpleegster,
Hij zegt: "Je hebt geen moeder meer.»
En de jongen knielt zegt,
Voor het kleine witte bed:
"Het is vandaag zondag, houd mijn mooie moeder vast
Hier zijn witte rozen, jij die zoveel van ze hield.
En als je weggaat, naar de grote tuin daar.
Al die witte rozen, je neemt ze mee.»