Bert Jansch — Jack Orion songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jack Orion" van Bert Jansch.
Songteksten
Jack Orion was as good a fiddler
As ever fiddled on a string
He could make young women mad
To the tune his fiddle would sing
He could fiddle the fish out of salt water
Or water from a marble stone
Or milk from out of a maiden’s breast
Though baby she’d got none
He’s taken his fiddle into his hand
He’s fiddled and he’s sung
And oft he’s fiddled unto the King
Who never thought it long
And he sat fiddling in the castle hall
He’s played them all so sound asleep
All but for the young princess
And for love she stayed awake
And first he played at a slow grave tune
And then a gay one flew
And many’s the sigh and loving word
That passed between the two
Come to my bower, sweet Jack Orion
When all men are at rest
As I am a lady true to my word
Thou shalt be a welcome guest
He’s lapped his fiddle in a cloth of green
A glad man, Lord, was he
Then he’s run off to his own house
Says, Tom come hither unto me
When day has dawned and the cocks have crown
And flapped their wings so wide
I am bidden to that lady’s door
To stretch out by her side
Lie down in your bed, dear master
And sleep as long as you may
I’ll keep good watch and awaken you
Three hours before 'tis day
But the rose up that worthless lad
His master’s clothes did don
A collar he’s cast about his neck
He seemed the gentleman
Well he didn’t take that lady gay
To bolster nor to bed
But down upon the bower floor
He quickly had her laid
And he neither kissed her when he came
Nor when from her he did go
And in and out of her window
The moon like a coal did glow
Ragged are your stockings love
Stubbley is your cheek and chin
And tangled is that yellow hair
That I saw yester' 'een
The stockings belong to my boy Tom
They’re the first come to my hand
The wind is tangled my yellow hair
As I rode o’er the land
Tom took his fiddle into his hand
So saucy there he sang
Then he’s off back to his master’s house
As fast as he could run
Wake up, wake up my good master
I fear 'tis almost dawn
Wake up, wake up the cock has crowed
'Tis time that you were gone
The quickly rose up Jack Orion
Put on his cloak and shoon
And cast a collar about his neck
He was a lord’s true son
And when he came to the lady’s bower
He lightly rattled the pin
The lady was true to her word
She rose and let him in
Oh whether have you left with me
Your bracelet or your glove?
Or are you returned back again
To know more of my love?
Jack Orion swore a bloody oath
By oak and ash and bitter thorn
Saying, lady I never was in your house
Since the day that I was born
Oh then it was your young footpage
That has so cruelly beguiled me
And woe that the blood of the ruffian lad
Should spring in my body
Then she pulled forth a little sharp knife
That hung down at her knee
O’er her white feet the red blood ran
Or ever a hand could stay
And dead she lay on her bower floor
At the dawning of the day
Jack Orion ran to his own house
Saying, Tom my boy come here to me
Come hither now and I’ll pay your fee
And well paid you shall be
If I had killed a man tonight
Tom I would tell it thee
But if I have taken no life tonight
Tom thou hast taken three
Then he pulled out his bright brown sword
And dried it on his sleeve
And he smote off that vile lad’s head
And asked for no man’s leave
He set the sword’s point to his breast
The pommel to a stone
Through the falseness of that lying lad
These three lives were all gone
Songtekstvertaling
Jack Orion was een goede fiddler.
Zoals altijd gerommeld aan een string
Hij kon jonge vrouwen kwaad maken
Op de melodie zong zijn viool
Hij kon de vis uit zout water friemelen.
Of water van een marmeren Steen
Of melk uit de borst van een meisje
Al had ze geen baby.
Hij heeft zijn viool in zijn hand genomen.
Hij speelt en hij zingt.
En hij speelt vaak met de koning.
Wie had dat nooit lang gedacht?
En hij zat te friemelen in de kasteelzaal.
Hij heeft ze allemaal zo in slaap gespeeld.
Alles behalve voor de jonge prinses.
En uit liefde bleef ze wakker
En eerst speelde hij op een slow grave tune.
En toen vloog er een homo.
En velen is het zucht en liefdevolle woord
Dat ging tussen de twee
Kom naar mijn bower, lieve Jack Orion
Als alle mannen rusten
Zoals ik een dame ben trouw aan mijn woord
Gij zult een welkome gast zijn.
Hij heeft zijn viool in een doek van groen geplakt.
Een gelukkig man, Heer, was hij
Dan is hij weggelopen naar zijn eigen huis.
Zegt, Tom kom naar mij toe
Als de dag aanbreekt en de lullen Kroon hebben
En flapperde met hun vleugels zo breed
Ik moet naar de deur van die dame.
Om aan haar zijde uit te strekken
Ga in uw bed liggen, beste meester.
En slaap zo lang als je kan.
Ik zal je goed in de gaten houden en wakker maken.
Drie uur voor de dag
Maar de roos op die waardeloze jongen
De kleren van zijn meester deden don
Een halsband om zijn nek.
Hij leek de Heer
Hij heeft die vrouw niet meegenomen.
Om te versterken of om te slapen
Maar op de grond
Hij liet haar snel neuken.
En hij kuste haar niet toen hij kwam.
En wanneer ging hij van haar weg?
En in en uit haar raam
De maan gloeide als kolen
Ragged zijn je kousen liefde
Stubbley is je wang en kin
En verward is dat gele haar
Dat ik Jester '' een zag
De kousen zijn van Tom.
Ze zijn de eersten die bij me komen.
De wind is verward mijn gele haar
Toen ik over het land Reed
Tom nam zijn viool in zijn hand
Zo brutaal daar zong hij
Dan gaat hij terug naar het huis van zijn meester.
Zo snel als hij kon rennen.
Word wakker, word wakker mijn goede meester
Ik vrees dat het bijna ochtend is.
Wakker worden, wakker worden de lul kraait
Het is tijd dat je weg bent.
De snel opgeklommen Jack Orion
Doe zijn mantel en schoen aan.
En een halsband om zijn nek wierp.
Hij was de ware zoon van een heer.
En toen hij naar de bower van de Vrouwe kwam
Hij schudde de pin lichtjes.
De Vrouwe hield zich aan haar woord.
Ze stond op en liet hem binnen.
Ben je met me meegegaan?
Je armband of je handschoen?
Of ben je weer terug?
Om meer van mijn liefde te weten?
Jack Orion heeft een eed gezworen.
Bij eik en as en Doorn.
Ik ben nooit in uw huis geweest.
Sinds de dag dat ik geboren ben
Oh dan was het je jonge voetpage
Dat heeft me zo wreed misleid.
En wee dat het bloed van de schurftige jongen
Zou in mijn lichaam moeten opkomen
Toen trok ze een klein scherp mes.
Die hing aan haar knie
Op haar witte voeten liep het rode bloed.
Of ooit een hand kon blijven
En dood lag ze op haar bowervloer
Bij de dageraad van de dag
Jack Orion rende naar zijn eigen huis.
Zeg, Tom mijn jongen kom hier naar mij
Kom hier en ik betaal je honorarium.
En goed betaald zal je zijn
Als ik vanavond een man had gedood
Tom, ik zou het je vertellen.
Maar als ik vanavond geen leven heb genomen
Tom gij hebt er drie genomen.
Toen trok hij zijn helder bruin zwaard
En droogde het op zijn mouw
En hij sloeg het hoofd van die verachtelijke jongen af.
En vroeg om niemands verlof.
Hij zette het punt van het zwaard op zijn borst.
De pommel naar een steen
Door de valsheid van die liegende jongen
Deze drie levens waren allemaal weg.