Benighted — Swallow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Swallow" van Benighted.
Songteksten
Lick and swallow! Plague, you won’t enter me again
Ill-disposed travelers spreading inside of me Die, you weaken me I know what you are
A sneaky passenger under a friendly disguise
I remember your terrifying work
Your endless spread. Your pieces colonizing bowels and guts
Infected cells, synthetic cancer
Like thousands invisible parts of broken glass making me secretly bleed
Their contaminated smoke invades me with symptoms beginnings
Dullness and shivers grow
My stomach burns
Paralyzing shoulders and spine
Swallow, all the water you would drink
All the showers you’d take for hours
Swallow, would not prevent from the noxious effect
For a neuronal hecatomb
Legs start to hurt
My sights lowly changes, I cannot think anymore
The bearable emptiness as things disappear
And leave me alone in a fiction no man’s land
Inhale, swallow
Feel like if you were someone else
I just want to sleep
With the hope never to awake
I hate these germs, this everlasting sickness
I just can see him, this pathetic man watching me And his strength to make me open the mouth
Die!
Songtekstvertaling
Lik en slik! Pest, je komt niet meer in me binnen.
Slechte reizigers die zich in mij verspreiden sterven, jullie verzwakken me. Ik weet wat jullie zijn.
Een stiekeme passagier onder een vriendelijke vermomming
Ik herinner me je angstaanjagende werk.
Je eindeloze verspreiding. Je stukken koloniseren darmen en ingewanden
Geïnfecteerde cellen, synthetische kanker
Zoals duizenden onzichtbare delen van gebroken glas die me stiekem laten bloeden.
Hun besmette rook dringt bij me binnen met symptomen begin
Saaiheid en rillingen groeien
Mijn maag brandt.
Verlammende schouders en wervelkolom
Slik, al het water dat je zou drinken.
Alle douches die je uren neemt
Slik, zou niet voorkomen van het schadelijke effect
Voor een neuronale hecatomb
Benen beginnen pijn te doen.
Ik kan niet meer denken.
De Draaglijke leegte als dingen verdwijnen
En laat me met rust in een fictie niemandsland
Inhaleren, doorslikken
Het voelt alsof je iemand anders was.
Ik wil gewoon slapen.
Met de hoop nooit wakker te worden
Ik haat deze ziektekiemen, deze eeuwige ziekte.
Ik kan hem zien, deze zielige man die naar me kijkt en zijn kracht om me de mond te laten openen.
Sterf!