Benighted — Carnivore Sublime songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Carnivore Sublime" van Benighted.
Songteksten
Un silence de mort lourd et Oppressant envahit la piece ecarlate
Les ombres flambent
Je caresse leur echine
La main delicate leve le voile
Macule du dormant meurtri
Force insidieuse et devorante
Elle scrute mon visage
Une lueur meurtriere attisee par ceux qui me stigmatisaient enfant batard
Mon regard s’est fige, un pale sourire camoufle la fureur qui bout en moi
Sans pouvoir refrener les emotions dementes qui m’habitent
La peau ecarlate et cuisante du dormant
Garde le souvenir de la caresse de son maitre,
Attendant de tomber dans les bras d’une melancolie silencieuse
Le masque de ma raison a vole en eclats
Carnivore sublime
Le cerbere se reveille dans l’humidite de la sueur et de l’urine
Ton coeur est a l’aurore
Passionnement je te hais
A me perdre dans ta suave noirceur
Quand viennent les moissons precoces
Lors de ta metamorphose
Les tyrans arrachent les apparats et goutent ta viande
Sous ton regard qui m’emascule
Mais si je te contiens,
Nous marcherons dans les copieux charniers
Qui subsisteront apres notre revolte
Achemines par ce desir abject
La realite ne sera jamais assez pour moi
Songtekstvertaling
Een zware en onderdrukkende dood stilte dringt het Scarlet stuk binnen
De schaduwen branden.
Ik streel hun echine.
Delicate hand tilt de sluier
Macule van de gekneusde slaper
Verraderlijke en verslindende kracht
Ze onderzoekt mijn gezicht.
Een dodelijke gloed, gebruind door degenen die me stigmatiseerden als een bastaardkind.
Mijn blik bevroor, een bleke glimlach camoufleert de woede die in mij kookt.
Zonder in staat te zijn om de gekke emoties die mij bewonen te bedwingen.
De scharlaken en stekende huid van de slaper
Houdt de herinnering aan de streling van zijn meester,
Wachtend om in de armen van een stille melancholie te vallen
Het masker van mijn reden vloog in stukken
Sublieme Carnivoor
Het hert ontwaakt in de vochtigheid van zweet en urine.
Je hart is bij zonsopgang
Hartstochtelijk haat ik je.
Om me te verliezen in je zachte zwartheid
Wanneer vroege oogsten komen
Tijdens je metamorfose
De tirannen scheuren het apparaat af en proeven je vlees
Onder je ogen die me ontmannen
Maar als ik je tegenhoud,
We zullen wandelen in de overvloedige massagraven.
Dat zal blijven na onze opstand.
Afgeleid door deze afgrijselijke wens
De realiteit zal nooit genoeg zijn voor mij.