Benediction — Paradox Alley songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Paradox Alley" van Benediction.
Songteksten
Thoughts through the window
Of my mind’s eye
Bring another slice of terror
Yet away with my fears
I cross this pitiful world’s end
Drawn to the mortification
With the creeping of my flesh
Arising lair of wounds
Inside sentient apostle
Pleasured in wreaking gore
A stenchland graveyard haunt
Amplify my horrors more
Cutting me, the fleshless surgeon
Drowning in his pain
Executed blindfold shroud
Senses all that die again
Nightmare at every turn
Delirious the spirits burn
Consuming mind and thought torn raw
Deafened by abysmal roar
Little sister’s razor blades
Tear holes across your faith
Deafening hymn unholy ghost
Supplication to their whetstone host
Contradicting avatars stain the embryo unborn
Dripping walls, awash in fear
I’m dragged along the gallows field
Cancer tree is calling me A place of bloated corpses
I’m in pain
Abducted in a maelstrom
No calm before the rage
Floating in a sea of filth
An undetermined age
Carrion for the skinless ones
Who trod the paths before
Bathing wounds in leprous tears
While screaming nevermore
The silence consuming
Wonders without end
Songtekstvertaling
Gedachten door het venster
Van het oog van mijn geest
Neem nog een stukje terreur mee.
Maar weg met mijn angsten
Ik steek het einde van deze zielige wereld over.
Aangetrokken tot de versterving
Met de sluip van mijn vlees
Ontstaan van wonden
Inside sentiment apostel
Plezier in het freaken van gore
Een begraafplaats in stenchland
Versterk mijn verschrikkingen meer
Me snijden, de vlezige chirurg
Verdrinken in zijn pijn
Geblinddoekt
Voelt alles wat weer sterft
Nachtmerrie bij elke bocht
Ijlend branden de geesten
Het verteren van de geest en het denken rauw
Doofstom door afgrijselijk gebrul
Scheermesjes van kleine zusje
Scheur gaten door je geloof
Oorverdovende hymne onheilige geest
Smeekbede aan hun whetstone host
In tegenspraak met avatars vlekken het ongeboren embryo
Druipende muren, overspoeld door angst
Ik word over het galgenveld gesleept.
Kankerboom noemt me een plek van opgeblazen lijken.
Ik heb pijn.
Ontvoerd in een maalstroom
Geen rust voor de woede
Drijvend in een zee van vuiligheid
Een onbepaalde leeftijd
Aaseters zonder huid
Die de paden bewandelde
Zwemwonden in tranen van melaatse tranen
Terwijl je schreeuwt, nooit meer.
De stilte consumeert
Wonderen zonder einde