Benedict Edwards — Our Lady of the Immolation songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Our Lady of the Immolation" van Benedict Edwards.
Songteksten
Our lady of the immolation
What dreams spin around your head
What images do you carve
While you are sleeping in your bed
What holds your eyes closed?
And what questions do you hear
Where do you go when your breathing slowed
And why didn’t I meet you there?
Because I’ve played your chaperone
I’ve been your medicine
I’ve held back demons
While they were begging to get in
And we’ve shared sunny days
Proscecco in the park
I watched you build an empire
Out of blood and pearls and glass
And you’ve got too much pride
To let me weep for you
And I’ve got too much pride
To let you weep for me
We share a scaffold
A tiny space between the ropes
A half forgotten moment
Between fear and lust and hope
Where we’re lost in the sandbanks
Whipping up the devils in the paint
These aching wounds which the world inflicts
Upon its whores and upon its saints
And you’ve got too much pride
To let me weep for you
And I’ve got too much pride
To let you weep for me
Now you’ve seen me fall apart
And you’ve saved this shitty year
You’ve stroked my head while I spilled my guts
Over jars of gin and beer
My life is a wasteland
But I’m contented playing the fool
This confessional to the taper
To our lady of the fuel
Songtekstvertaling
Our lady of the immolation
Welke dromen draaien rond je hoofd
Welke beelden maak je?
Terwijl je in je bed slaapt
Wat houdt je ogen dicht?
En welke vragen hoor je?
Waar ga je heen als je ademhaling vertraagd is?
En waarom heb ik je daar niet ontmoet?
Omdat ik jouw chaperonne heb gespeeld.
Ik ben je medicijn geweest.
Ik heb demonen tegengehouden.
Terwijl ze bedelden om binnen te komen.
En we hebben zonnige dagen gedeeld
Proscecco in het park
Ik zag je een imperium bouwen.
Bloed, parels en glas
En je hebt te veel trots
Om me voor je te laten huilen.
En ik heb te veel trots
Om je om mij te laten huilen
We delen een steiger.
Een kleine ruimte tussen de touwen
Een half vergeten moment
Tussen angst, lust en hoop
Waar we verloren zijn in de zandbanken
De duivels in de verf slaan
Deze pijnlijke wonden die de wereld toebrengt
Op zijn hoeren en op zijn heiligen
En je hebt te veel trots
Om me voor je te laten huilen.
En ik heb te veel trots
Om je om mij te laten huilen
Nu heb je me zien instorten.
En je hebt dit klotejaar gered.
Je hebt m 'n hoofd gestreeld terwijl ik m' n ingewanden eruit knoeide.
Over potten gin en bier
Mijn leven is een woestenij
Maar ik ben tevreden met het spelen van de dwaas
Deze biechtstoel aan de taper
Aan Onze-Lieve-Vrouw van de brandstof