Bénabar — Quatre murs et un toit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Quatre murs et un toit" van Bénabar.
Songteksten
Un terrain vague, de vagues clôtures, un couple divague sur la maison future.
On s’endette pour trente ans, ce pavillon sera le nôtre, et celui de nos
enfants corrige la femme enceinte. Les travaux sont finis, du moins le gros
œuvre, ça sent le plâtre et l’enduit et la poussière toute neuve.
Le plâtre et l’enduit et la poussière toute neuve.
Des ampoules à nu pendent des murs, du plafond, le bébé est né, il joue dans le salon. On ajoute à l'étage une chambre de plus, un petit frère est prévu pour
l’automne. Dans le jardin les arbres aussi grandissent, on pourra y faire un jour une cabane.
On pourra y faire un jour une cabane.
Les enfants ont poussé, ils sont trois maintenant, on remplit sans se douter le grenier doucement. Le grand habite le garage pour être indépendant, la cabane,
c’est dommage, est à l’abandon. Monsieur rêverait de creuser une cave à vins,
Madame préfèrerait une deuxième salle de bain.
Ça sera une deuxième salle de bain.
Les enfants vont et viennent chargés de linge sale, ça devient un hôtel la maison familiale. On a fait un bureau dans la p’tite pièce d’en haut,
et des chambres d’amis, les enfants sont partis. Ils ont quitté le nid sans le savoir vraiment, petit à petit, vêtement par vêtement.
Petit à petit, vêtement par vêtement.
Ils habitent à Paris des apparts sans espace, alors qu’ici il y’a trop de place.
On va poser tu sais des stores électriques, c’est un peu laid c’est vrai,
mais c’est plus pratique. La maison somnole comme un chat fatigué,
dans son ventre ronronne la machine à laver.
Dans son ventre ronronne la machine à laver.
Les petits enfants espérés apparaissent, dans le frigo, on remet des glaces.
La cabane du jardin trouve une deuxième jeunesse, c’est le consulat que
rouvrent les gosses. Le grenier sans bataille livre ses trésors,
ses panoplies de cow-boys aux petits ambassadeurs, qui colonisent pour la dernière fois la modeste terre promise, quatre murs et un toit. Cette maison
est en vente comme vous le savez, je suis, je me présente, agent immobilier.
Je dois vous prévenir si vous voulez l’acheter, je préfère vous le dire cette
maison est hantée. Ne souriez pas Monsieur, n’ayez crainte Madame,
c’est hanté c’est vrai mais de gentils fantômes. De monstres et de dragons que
les gamins savent voir, de pleurs et de bagarres, et de copieux quatre-heures, «finis tes devoirs», «il est trop lourd mon cartable», «laisse tranquille ton
frère», «les enfants: à table !».
Écoutez la musique, est-ce que vous l’entendez?
Songtekstvertaling
Een leeg terrein, vage hekken, een paar zwerven door het toekomstige huis.
Wij zijn dertig jaar in de schulden, dit paviljoen zal van ons zijn, en dat van onze
kinderen corrigeren de zwangere vrouw. Het werk is voltooid, althans het grootste deel
het ruikt naar gips en gips en gloednieuw stof.
Gips en gips en stof gloednieuw.
Blote bollen hangen aan de muren, aan het plafond, de baby wordt geboren, hij speelt in de woonkamer. Boven is er nog een kamer, er is een broertje voor
herfst. In de tuin groeien ook bomen, op een dag kunnen we een hut maken.
We kunnen daar ooit een hut maken.
De kinderen hebben geduwd, er zijn er nu drie, we vullen zonder de zolder voorzichtig te verdenken. De grote bewoont de garage om onafhankelijk te zijn, de hut,
het is jammer, is verlaten. Meneer zou dromen van het graven van een wijnkelder,
Mevrouw heeft liever een tweede badkamer.
Het wordt een tweede badkamer.
Kinderen komen en gaan vol met vuile was, het wordt een hotel familiehuis. We maakten een kantoor in de kleine kamer boven.,
en vanuit de logeerkamers zijn de kinderen vertrokken. Ze verlieten het nest zonder het echt te weten, beetje bij beetje, kleding voor kledingstuk.
Beetje bij beetje, kleding voor kleding.
Ze wonen in Parijse appartementen zonder ruimte, terwijl er hier te veel ruimte is.
We zetten je weet wel elektrische blinds, het is een beetje lelijk het is waar,
maar het is handiger. Het huis verdrinkt als een vermoeide kat.,
in zijn buik spint hij de wasmachine.
In zijn buik spint hij de wasmachine.
De kleine kinderen verschijnen in de koelkast, ijs wordt overhandigd.
De tuinhut vindt een tweede jeugd, het is het consulaat dat
maak de kinderen open. De zolder zonder strijd levert zijn schatten,
zijn bundels Cowboys aan kleine ambassadeurs, die voor de laatste keer het bescheiden beloofde land koloniseren, vier muren en een dak. Dit huis
is te koop zoals je weet, ik stel me voor, makelaar.
Ik moet je waarschuwen als je het wilt kopen, Ik geef er de voorkeur aan om je dit te vertellen.
Het spookt in huis. Niet lachen Meneer, niet bang zijn Mevrouw,
het spookt, het is waar, maar leuke geesten. Monsters en draken die
de kinderen weten hoe ze moeten zien, huilen en vechten, en overvloedige vier uur, "maak je huiswerk af", "het is te zwaar mijn tas", " laat je
broeder", " kinderen: naar de tafel !».
Luister naar de muziek, hoor je het?