Ben Folds Five — On Being Frank songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On Being Frank" van Ben Folds Five.
Songteksten
I had it all, or should I say I saw it all?
And it’s a long way from the dustbin of New Jersey to the top
Who would have known?
Who would have known
I had a dream, but dreams had other plans for me For 30 years I set the thermostat
Where Frank Sinatra liked it,
And old his girl hands on his hats
I never knew which one were mine
Now he’s gone, and I’m alone
And I don’t know where I might be going
I heard the wind, the wind stopped blowing
Set me on the roadside from the house
But how, for me was always someone else you know
That shadows always fall, when the sun goes down
I shook the hands, a few dames and presidents
And though they always smile politely
With a measure of decorum
Still their eyes would stare beyond me For a glimpse of something more
But now he’s gone,
Now they’re gone
And I don’t know where I might be going
I heard the wind, the wind stopped blowing
Set me on the roadside from the house
But how, for me was always someone else you know
That shadows always fall, when the sun goes down
Alone, is shadow of a star, don’t you know
That shadows always fall, yeah shadows always fall,
When the sun goes down
And I don’t know where I might be going
I heard the wind, the wind stopped blowing
Set me on the roadside from the house
But how, for me was always someone else to go
Songtekstvertaling
Ik had alles, of moet ik zeggen dat ik alles heb gezien?
En het is een lange weg van de vuilnisbak van New Jersey naar de top
Wie had dat kunnen weten?
Wie had dat kunnen weten?
Ik had een droom, maar dromen hadden andere plannen voor mij voor 30 jaar Ik zette de thermostaat
Waar Frank Sinatra het leuk vond,
En oud zijn meisje handen op zijn hoeden
Ik heb nooit geweten welke van mij was.
Nu is hij weg en ik ben alleen.
En ik weet niet waar ik heen ga.
Ik hoorde de wind, de wind stopte met blazen
Zet me aan de kant van het huis.
Maar hoe, voor mij was altijd iemand anders die je kent
Dat schaduwen altijd vallen, als de zon ondergaat
Ik schudde de hand, een paar dames en presidenten
En hoewel ze altijd beleefd glimlachen
Met een zekere mate van fatsoen
Toch staren hun ogen me voorbij voor een glimp van iets meer.
Maar nu is hij weg.,
Nu zijn ze weg.
En ik weet niet waar ik heen ga.
Ik hoorde de wind, de wind stopte met blazen
Zet me aan de kant van het huis.
Maar hoe, voor mij was altijd iemand anders die je kent
Dat schaduwen altijd vallen, als de zon ondergaat
Alleen, is schaduw van een ster, Weet je dat niet
Dat schaduwen altijd vallen, ja schaduwen vallen altijd,
Als de zon ondergaat
En ik weet niet waar ik heen ga.
Ik hoorde de wind, de wind stopte met blazen
Zet me aan de kant van het huis.
Maar hoe, voor mij was altijd iemand anders te gaan