Beltaine — Foggy Dew songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Foggy Dew" van Beltaine.
Songteksten
It was down the glen one Easter morn to a city fair rode I There Armed lines of marching men in squadrons passed me by And no fife did hum nor battle drum did sound it’s dread tatoo
But the Angelus bell over the Liffey swell rang in through the foggy dew
Right proudly high in Dublin Town they hung out the flag of war
It was better to die 'neath an Irish sky than at Sulva or Sud El Bar
And from the plains of Royal Meath strong men came hurrying through
While Britannia’s Huns, with their long range guns sailed in through the foggy
dew
'Twas England bade our wild geese go that small nations might be free
But their lonely graves are by Sulva’s waves or the shore of the Great North Sea
Oh, have they died by Pearse’s side or fought with Cathal Brugha
Their names we will keep where the fenians sleep 'neath the shroud of the foggy
dew
But the bravest fell, and the requiem bell rang mournfully and clear
For those who died that Eastertide in the springing of the year
And the world did gaze, in deep amaze, at those fearless men, but few
Who bore the fight so freedom’s light might shine through the foggy dew
Songtekstvertaling
Het was op de glen een Paasmorf naar een kermis reed ik daar gewapende rijen marcherende mannen in squadrons passeerden me en geen fife neuriede noch slagtrommel klonk het dread tatoo
Maar de Angelus bel over de Liffey deining ging door de mistige dauw
Hoog in de Stad Dublin hingen ze de vlag van de oorlog uit.
Het was beter om in een Ierse lucht te sterven dan in Sulva of Sud El Bar.
En uit de vlakten van de Koninklijke Meath kwamen sterke mannen haastig door
Terwijl Britannia ' s Huns, met hun langeafstandskanonnen door de mist heen voer
dauw
Engeland liet onze wilde ganzen gaan dat kleine naties vrij zouden zijn.
Maar hun eenzame graven liggen bij Sulva ' s golven of aan de kust van de grote Noordzee.
Zijn ze aan Pearse ' s kant gestorven of hebben ze gevochten met Cathal Brugha?
Hun namen zullen we bewaren waar de fenians slapen, naast de Lijkwade van het mistige.
dauw
Maar de dapperste viel, en de requiem bel klonk treurig en helder
Voor hen die in de lente van het jaar gestorven zijn
En de wereld keek, in diepe verbazing, naar die onbevreesde mannen, maar weinig
Wie droeg het gevecht zodat het licht van de vrijheid zou schijnen door de mistige dauw