Beelzeb — Black Bottomless Lakelet songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Black Bottomless Lakelet" van Beelzeb.
Songteksten
i have seen a sunset reflected
on the lakelet’s jet mirror
i have felt the nightbreath storming strong
the moon dressed in a mantle of fog watching over
the secret untouched into the black waters' silence
land of somber inheritance
land of spectral warriors as they proudly lived
robed with ensigns of war and death
dwellers of the coldness engaging in battle
i have walked among the vast summits crowned in mist
i have heard sentinel wolves howling
at the snow-covered crests
spots of white moors bring ancestral remembrances
— visions erst that i do dream beneath the old trees —
land of somber inheritance
land of spectral warriors as they proudly lived
robed with ensigns of war and death
dwellers of the coldness engaging in battle
time draws near
to extend our hands over the sacred stones
and summon the ancient spirits
i step down desolated ravines
through the valleys swallowed by darkness
underneath the violet lights of a new form dawn
lakelet lies asleep until the midnight baptisms
black lakelet: —
a gate to the death’s realm profound
a duct right towards hell
Songtekstvertaling
ik heb een zonsondergang zien reflecteren
op de spiegel van de lakelet
ik heb de nachtwind sterk gevoeld.
de maan gekleed in een mantel van mist wakend over
het geheim onaangeroerd in de stilte van de zwarte wateren
het land van de sombere erfenis
land van spectrale krijgers zoals ze trots leefden.
gewaden met borden van oorlog en dood
de bewoners van de kou die strijden.
ik heb tussen de grote toppen gelopen die in mist gekroond zijn.
ik heb sentinel wolven horen huilen.
bij de besneeuwde kreeft
witte Moren brengen voorouderlijke herinneringen.
- visioenen erst dat ik droom onder de oude bomen —
het land van de sombere erfenis
land van spectrale krijgers zoals ze trots leefden.
gewaden met borden van oorlog en dood
de bewoners van de kou die strijden.
de tijd nadert
om onze handen uit te strekken over de heilige stenen
en roep de oude geesten op.
ik treed af, verlaten ravijnen.
door de valleien opgeslokt door de duisternis
onder de violette lichten van een nieuwe vorm dawn
lakelet slaapt tot middernacht.
zwarte lakelet: —
een poort naar het rijk van de dood diepzinnig
een kanaal recht naar de hel