Beau Dommage — Le picbois songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le picbois" van Beau Dommage.
Songteksten
À l'heure où les gens s'éveillent
À l'heure des poules, l'heure des foules
La rue était pleine de soleil
J'ai pris le train de sept heures et vingt
Descendu dans un village
Sentait l'bois, sentait l'sapin
J'entends le picbois dans son arbre
Je me sens loin, mais je me sens ben
Laisse-moi pas r'venir en ville
Tape-moi sur ma tête de bois
Picbois, laisse-moi pas tranquille
Picbois, j'veux plus m'en aller
Descendu dans un village
Sentait l'bois, sentait l'sapin
J'suis tombé comme un orage
En plein été des Indiens
J'ai rien amené avec moi
Juste mon billet de retour
J'ai eu le goût de le déchirer
Le picbois m'a joué un tour
Laisse-moi pas r'venir en ville
Tape-moi sur ma tête de bois
Picbois, laisse-moi pas tranquille
Picbois, j'veux plus m'en aller
Quand t'es né sur du béton
Tu sais pas les noms d'oiseaux
Je les connais pas par leurs noms
Je vais m'asseoir sans dire un mot
À l'heure où les gens s'éveillent
J'suis monté jusque dans le bois
Pour me laver les oreilles
En écoutant le picbois
Laisse-moi pas r'venir en ville
Tape-moi sur ma tête de bois
Picbois, laisse-moi pas tranquille
Picbois, j'veux plus m'en aller
Songtekstvertaling
In de tijd dat mensen wakker worden op het moment van de kippen, de tijd van de drukte van de straat was vol van Zon nam ik de trein van zeven en twintig in een dorp voelde het hout, voelde de FIR ik hoor de picbois in zijn boom voel ik me ver weg, maar ik voel me ben laat me niet R'vivar in de stad tikt me op mijn hoofd van hout Picbois, laat me niet rustig Picbois, ik wil meer naar beneden gaan in een dorp voelde het hout, voelde de FIR ik viel als een storm in het midden van de zomer van de Indianen bracht ik niets met me gewoon mijn ticket terug had ik de smaak te scheuren van de Picbois speelde me een truc laat mij niet komen naar de stad tikt me op mijn hoofd van hout picbois, laat me niet rustig picbois, Ik wil meer om te gaan wanneer je geboren bent op concrete je weet niet de namen van de vogels die ik niet ken door hun namen zal ik zitten zonder een woord te zeggen in de tijd dat mensen wakker ik klom in het hout te wassen mijn oren luisteren naar het picbois laat mij niet komen naar de stad, tikt mij op mijn houten hoofd Picbois, laat me niet rustig picbois, ik wil meer gaan