Baustelle — La canzone del parco songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La canzone del parco" van Baustelle.
Songteksten
Lui e lei ridono
Umidi baciano
Parole lievi
Leggère le piume
Se lui e lei fragili
Indecisioni
Al solito posto
La solita ora
Se lei e lui sabato
Dopo la scuola
Lo fanno sul serio
La colomba vola
Domani è lontano
Domani è lontano
Se mi ami ora
Se lui e lei ridono
Umidi baciano
Parole lievi
Leggère le piume
Se lei e lui timidi
Umidi scrivono
Platani
Con incisione di cuori
Sinceri se dicono
'ti voglio bene'
Il parco sorride
La stagione viene
Se lei e lui nuvole
Di desideri
Si toccano puri
Il prato respira
Domani è lontano
Domani è lontano
Se mi ami ora
Domani è lontano
Se mi ami ora
Penso che
Ho di nuovo i brividi
E mi lascio prendere
Da domande inutili
Da poeti poveri
Sui miei rami umidi
Sulle foglie ultime
A che cosa pensano
Questi umani fragili
A che cosa servono
I miei rami stupidi
A che cosa servono
Se mi lascio prendere
Da pensieri inutili
Posso solo esistere
In eterno vivere
Senza avere gli attimi
Degli amanti giovani
Degli amori giovani
A che cosa pensano
Questi umani fragili
A che cosa servono
I miei rami stupidi
A che cosa servono
Se mi lascio prendere
Da pensieri inutili
A che cosa?
Songtekstvertaling
Hij en zij lachen
Nat kussen
Lichte woorden
Steek de veren aan.
Als hij en zij kwetsbaar zijn
Besluiteloosheid
Op de gebruikelijke plaats
De gebruikelijke tijd
Als zij en hij zaterdag
Na schooltijd
Ze menen het.
De duif vliegt
Morgen is ver weg.
Morgen is ver weg.
Als je nu van me houdt
Als hij en zij lachen
Nat kussen
Lichte woorden
Steek de veren aan.
Als zij en hij verlegen zijn
Nat schrijven
Plataan
Waarvan de harten zijn gegraveerd.
Oprecht als ze zeggen
Ik hou van je.
Het park lacht
Het seizoen komt
Als zij en hij bewolkt
Van verlangens
Ze raken zichzelf puur aan.
De weide ademt
Morgen is ver weg.
Morgen is ver weg.
Als je nu van me houdt
Morgen is ver weg.
Als je nu van me houdt
Ik denk dat
Ik heb weer de rillingen.
En ik word gepakt.
Van onnodige vragen
Van arme dichters
Op mijn natte takken
Op de laatste bladeren
Wat ze denken
Deze kwetsbare mensen
Waar zijn ze voor?
Mijn stomme takken
Waar zijn ze voor?
Als ik mezelf laat pakken
Van onnodige gedachten
Ik kan alleen bestaan
Eeuwig leven
Zonder de momenten te hebben
Van jonge geliefden
Van jonge liefdes
Wat ze denken
Deze kwetsbare mensen
Waar zijn ze voor?
Mijn stomme takken
Waar zijn ze voor?
Als ik mezelf laat pakken
Van onnodige gedachten
Naar wat?